„Het werken vond ik altijd leuk, met eten bezig zijn, vooral het ambacht. De zaken waar ik vroeger heb gewerkt, waren heel anders dan hoe het nu is. Nu worden vissen bijvoorbeeld gefileerd aangeleverd; vroeger kwam alles vuil binnen. Of in de wildperiode: toen kwam er vlees binnen van de poelier, maar ook via de achterdeur van een jager. Hele herten, die we zelf nog moesten schoonmaken. Dat was zo gaaf.”
Edwin Roestenberg vertelt zijn verhaal aan het AD in Post, een van zijn vier restaurants in Dordrecht. Hij lacht veel. De anekdotes volgen elkaar snel op.
Op zijn 15de fulltime in de horeca
De passie voor koken en bakken zat er al in. Die liefde kreeg hij mee van zijn familie en ontwikkelde zich verder tijdens het werken. Het leren op school lukte niet, de praktijk daarentegen wel. Nadat hij op zijn 15de van school werd gestuurd, ging hij fulltime werken in de horeca. „Wonderbaarlijk dat ik toch mijn diploma kreeg, gratis en voor niks,” zegt Edwin lachend. „Er was een fout gemaakt in de administratie; daar stond dat ik mijn examens al had gehaald, maar dat was zeker niet het geval.”
In het begin zag ik het hebben van een eigen zaak heel rooskleurig in
Edwin Roestenberg
Op den duur werd Edwin chef-kok bij restaurant De Stroper, inmiddels zo’n dertig jaar geleden. Acht jaar later nam hij het restaurant over. „Ik kreeg de kans aangeboden om het stokje over te nemen van Carel Jooren, voormalig eigenaar en oprichter van het restaurant.”
Lees ook: Jennifer stoort zich aan gasten die op hoog volume Zoom-meetings houden en verbant laptops
Wilde plannen van horeca-ondernemer
„In het begin zag ik het hebben van een eigen zaak heel rooskleurig in,’’ vertelt de vijftiger. „Ik woonde vroeger boven De Stroper, dus ik had allemaal wilde plannen; vroeg opstaan om alvast brood te bakken en allerlei andere zaken te regelen. Daar kwam natuurlijk weinig van terecht.” Alles wat erbij kwam kijken maakte het drukker dan verwacht.
Achteraf gezien had hij veel dingen anders aangepakt. „Het ging echt met vallen en opstaan, vooral op het gebied van managen en met het team omgaan. Het was de eerste keer dat ik een team moest aansturen, en ook nog eens zonder enige kennis over hoe je dat het best kan doen. Als ik het opnieuw zou mogen doen, zou ik veel beter mijn best hebben gedaan op school en meer hebben geïnvesteerd in mijn eigen ontwikkeling.”
Kredietcrisis, eurocrisis en coronapandemie
Stress hoorde daar onvermijdelijk bij. „Die was er altijd wel. De kredietcrisis, de eurocrisis en de coronapandemie hebben er flink ingehakt. Als ondernemer draag je veel verantwoordelijkheid en die moet je ook nemen. Je vraagt je af of je het personeel kan blijven betalen en of je de zaak overeind houdt. Daarnaast besloten veel mensen tijdens en na de pandemie iets anders te gaan doen dan horeca. Hierdoor werd genoeg goed personeel ook een lastig punt.’’
Lachend voegt hij eraan toe: „Maar uiteindelijk komt het eigenlijk altijd wel goed. Daar ben ik niet meer bang voor.”
Tien jaar geleden kwam daar Restaurant Post bij, dat Edwin samen met Alex Verburg opende. „Alex ken ik van vroeger en we zijn elkaar altijd blijven volgen,’’ vertelt de ondernemer. „We wisten van elkaar waar we mee bezig waren. Zo waren we allebei op zoek naar een locatie voor een nieuw restaurant.”
‘Zullen we het samen doen?’
Een week later gingen ze samen kijken bij het oude postkantoor. De ruimte bleek groot en bedoeld om op te delen. Na het bezoek belden ze elkaar op: „Zullen we het anders samen doen, en dan in de hele ruimte?’’ En zo is het eigenlijk begonnen.
Voor inspiratie gingen ze samen naar Amsterdam en Antwerpen. „Op de fiets gingen we langs allerlei restaurants die we leuk vonden. Zo kwam alles mooi samen.’’ Zelfs de architecten moesten met de twee mee op de fiets, zodat ze precies konden zien wat de twee voor ogen hadden.
Zij hadden de droom een eigen zaak te openen. Achter elkaar zeiden zij meteen ‘ja’ op dit idee
Edwin Roestenberg
Nog meer horecazaken
Het ondernemen smaakte naar meer. Ruim een jaar geleden ontstond het idee voor Restobar Vertu samen met Mitchel de Deugd en Kim van der Klooster. „Toen ik hoorde dat het pand aan de Lange Geldersekade vrijkwam belde ik Mitchel en Kim meteen op. Zij hadden de droom een eigen zaak te openen. Achter elkaar zeiden zij meteen ‘ja’ op dit idee. Dit paste precies bij hen.’’
Daarna hadden ze nog maar vier maanden om alles te regelen: van het oprichten van een bv tot het aanvragen van vergunningen en daarnaast nog een hele verbouwing. „Dat proces verliep best bijzonder,” vertelt Edwin. „Hoe snel alles ging en hoe we meteen een bepaalde visie hadden. De dag erna zaten ze al bij mij aan de koffie om alles te bespreken. Ik had een idee in mijn hoofd en zij vulden dat verder in.’’
Het blijft kriebelen bij Edwin
De passie voor bepaalde concepten is voor Edwin nog altijd de drijfveer om te blijven ondernemen. Vooral iets doen wat er nog niet is. Hoewel hij al meerdere zaken op zijn naam heeft staan, blijft het kriebelen. In de toekomst sluit hij nieuwe plannen dan ook zeker niet uit.
Voorlopig staat eerst de samenwerking met Het Magazijn op de agenda: een pop-up met een bistro, een bar en zes jeu-de-boulesbanen. „Een leuke toevoeging aan de stad en daarbij ik heb echt nog lang geen zin om stil te gaan zitten.”
