Nieuws Marketing

Haagse Club Westwood 50 jaar: hockeymeisjes zijn de troef

De Westwood bestaat 50 jaar, schrijft het AD. De roemruchte discotheek waar ooit prins Willem-Alexander en Reinout Oerlemans kwamen en waar nu nog steeds véél hockeymeisjes zich vermaken.

Maaike Kraaijeveld | Foto: Daniella van Bergen 7 september 2017

WESTWOOD50 JARIGJUBILEUMHOCKEYMEISJES 3

Fleur Honing (24) en haar moeder Alexandra (49) komen bij de Westwood aan de Laan van Poot voorrijden in een rood met witte Mini Cooper (foto boven). Lang, blond, zonnebril in het haar, spontaan. Ze zijn niet voor niets door de Westwood-uitbaters Vincent Marshall en zijn oom Douglas getipt als 'graag geziene gasten' van de club in de Haagse Vogelwijk.

Prototypes van het spreekwoordelijke hockeymeisje in twee generaties Westwoodbezoekers. Al een halve eeuw dé discotheek voor jongens en meisjes uit de omgeving op het zand, leerlingen van scholen als het VCL, Maerlant en Dalton en leden van voetbalverenigingen als Quick en HBS en de diverse hockeyclubs. Echte hockeymeisjes zoals Fleur en Alexandra kunnen zelf lachen om het imago dat aan hen én aan de Westwood kleeft.

Bovendien zíjn ze hockeymeisjes. ,,Ik heb een blauwe maandag bij HDM gespeeld'', zegt Alexandra. Maar alle eer gaat wat dat betreft naar dochter Fleur: speelster in KZ1, het eerste elftal van Klein Zwitserland. ,,Tophockey naast een master psychologie, stage in Amsterdam en tijd voor vrienden'', knuffelt Alexandra haar dochter. Alexandra kent de vader van Fleur en haar twee andere kinderen niet uit de Westwood. ,,Maar op onze eerste date gingen we hier wel naar toe.'' Evenals, toen nog prins, Willem-Alexander, Reinout Oerlemans, tv-producent en nog altijd vriend van de koning, presentator en comedian Tijl Beckand, de acteurs Bas Muijs en Dirk Taat, hockeyster en tandarts dochter Naomi van As. Allemaal Westwood'ers.

Pluspunten

De kleinschaligheid, dicht in de buurt, ver van de binnenstad en de veiligheid noemen veel ouders van Westwoodgangers als vanzelfsprekende pluspunten van de club. ,,Ik denk bij de Westwood aan gezelligheid'', zegt Fleur. ,,Ook toen ik van middelbare school veranderde, van de Dalton naar het Segbroek, bleven we als vriendinnetjes elkaar in de Westwood zien. Er is wel deurbeleid, dat is er altijd geweest. Ik heb laatst de Westwoodpenning gekregen die mijn moeder als 16-jarige had. Daarmee kon je binnenkomen. Nu moet je 18 zijn om naar binnen te mogen.''

Het lidmaatschap van de club is voorbij, maar deurbeleid is er nog steeds. De selectie aan de deur is nog altijd strikt te noemen, zegt Westwood zelf. Geen petjes en Fleur herinner zich dat een matje 'sowieso no go is'. Maar elitair willen ze Westwood niet noemen. ,,Dat is zo'n achterhaald begrip'', vinden Alexandra en Fleur.

Uitbaters

Uitbaters Vincent (zoon van ouders die elkaar in de Westwood hebben ontmoet) en Douglas Marshall noemen de Westwood 'vroeger een club voor kakkers'. Maar volgens hen zijn er onder het publiek nu ook hipsters.

De sfeer is volgens hen nog altijd gemoedelijk en er zijn weinig problemen. ,,Leerlingen van rivaliserende scholen die willen binnenkomen zijn kansloos'', zegt Marshall. ,,Dan staan ze hier buiten, wat moeten ze dan? Sta je op de parkeerplaats. Dat is een beetje sneu.''

Uiteindelijk is er aan het begrip Westwood in die halve eeuw niet veel veranderd. De openingstijden zijn wel anders. De club is niet meer open van donderdag tot en met zondagavond. Vrijdagavond is tegenwoordig de clubavond

Jubileum Westwood

Fleur: ,,Toen ik op zaterdag speelde mocht ik dus niet op vrijdagavond naar de Westwood van mijn coach. Dat is een ongeschreven wet." Daarnaast zijn er de traditionele school- en eindexamenfeesten en de classic party's. ,,Daar ga ik zelf ook heen'', lacht Alexandra. ,,Met Fleur. Nergens anders kan je zo'n avond mixen met jeugd zonder dat ze zeggen 'wat een oudje'. Op onze leeftijd ergens dansen wordt al lastig, maar niet in de Westwood.''

Het jubileum zal zaterdag uiteraard groots worden gevierd.

Nergens anders kan je zo'n avond mixen met jeugd zonder dat ze zeggen 'wat een oudje'.

Alexandra Honing