Nieuws Actueel

'Handel gaat altijd door'

Zijn winkelketen bestempelen als de ‘Action van het Oosten’ is wellicht te veel eer. Maar Bert Hesselinks ideeën over zakendoen verschillen niet veel: handel en superlage prijzen, daar draait het om. Het AD sprak met de handelaar.

THEO HAKKERT | Foto: CARLO TER ELLEN 7 februari 2017

Bert hesselink

Hobby's heeft Bert Hesselink niet. ,,Ik zeg altijd dat ik druk ben. Dat is ook zo. Ik ben handelaar. Maar voor mij is het ook vermaak. Met mijn hobby mijn geld verdienen. Zaterdagavond om 12 uur zit ik nog rustig te handelen. Het gaat bij mij altijd door. Leuk."

Veel zaken voor Medikamente Die Grenze gaan per per telefoon.

,,Ik bel wel veel, ja Maar ik doe dan ook alle inkoop. Ik doe alles met de mobiele telefoon. Ik hoef niet alles te zien wat ik koop. Een fles Dove, ik weet wel hoe die eruit ziet. Zo is het met 90 procent van de handel."

Deze ochtend flext Bert Hesselink (52) in Enschede. Aan een tafeltje in de ruime koffiehoek van Die Grenze op het Van Heekplein zit hij inderdaad te bellen. Mooi dat hij met zijn handel in goedkope parfums en drogisterijspullen op een A-locatie zit. In de oude V&D. De bekende witblauwe banieren wenken de klanten van verre. Een pop-up store, nog tot november.

Ben je niet trots dat je in dit pand zit?

,,Anderen zeggen het. Het dringt nu pas tot mij door. Was ik met net zo veel vierkante meters aan de Korte Haaksbergerstraat gaan zitten, was het tumult niet zo groot geweest. Dat hier vroeger V&D zat, maakt dat veel mensen even binnenlopen. Iedereen is hier wel eens geweest. De bekende roltrappen. Ik zie het als een avontuur. Vind je het niet erg dat je straks weer weg moet, wordt mij veel gevraagd. Nee, dat weet je van tevoren. Normaal is dit niet te exploiteren. Het is de duurste plek van Enschede."

Het heeft Die Grenze wel aanzien gebracht. Zijn personeel werkt er graag. Het is vroeger wel eens voorgekomen dat hij een sollicitante nabelde waarom ze niet op de afspraak was verschenen. ,,Ze was zo weer weggegaan toen ze de winkel zag. Ze wilde alleen in een luxe winkel werken. Nou, veel succes. Daar lach ik om."

Natuurlijk kende Bert Hesselink deze geluiden wel. ,,Ik doe dat waarvan ik denk dat het mij de meeste klanten oplevert. Een mooie uitstraling, nee, dat moet ik toegeven. Maar daar gaat het niet om. Als ik met deze uitstraling 2.000 euro kan verdienen en met een luxe 1.000, dan is het niet zo moeilijk, toch? Ik heb de uitstraling niet om de mensen te pesten."

Integendeel, zegt hij, zijn doelgroep weet precies de weg. ,,Hier vind je voeding, snoep en rare dingen. Mensen vinden het leuk om verrast te worden. Schoensmeer heel goedkoop, zakjes Conimex voor een dubbeltje. Er is in Nederland geen consument meer die shampoo koopt voor de volle mep."

Handel is leuk. ,,Wat ik verkoop maakt mij niet uit. Dan eens dit, dan weer dat. Kijk." Het assortiment kent een aantal vaste onderdelen en is sterk gericht op Duitsers, want in Duitsland moesten ze voor een eenvoudig aspirientje naar de apotheek.

,,Ja. Vroeger werd alles vergoed in Duitsland. Toen zijn de regels veranderd en moesten de mensen het zelf betalen. In Duitsland kennen ze geen drogisterijen. Je hebt reform en apotheken, niets er tussen." De vrije verkoop in Nederland werd daarmee interessant. Nog altijd, nu hij 19 vestigingen heeft, schat hij het aantal Duitse klanten in de grenswinkels op 75 procent.

Je dacht: ik kan daarnaast aanpalende producten verkopen.

,,Ik ben er shampootjes bij gaan doen, deo's. Als laatste heb ik parfum toegevoegd. Zo is het per ongeluk ontstaan. Zonder erover na te denken heb ik nu best wel een apart concept. De winkels zijn ook vrij eenvoudig ingericht. Netjes en strak. Het is geen Bijenkorf, zeg ik altijd, maar dat hoeft ook niet. We proberen van alles te zijn." Ergens tussen Action, Kruidvat, DA en Douglas in, schat hij.

Zijn de fabrikanten blij met je?

,,Oei, dat is een goeie.'' Hij is even stil. ,,Ze willen gewoon hun omzetten halen."

Weer even stil. ,,Laat ik het anders zeggen. Bij parfum zijn ze niet zo blij met mij. Voordat ik met parfum begon, heb ik de grote merken opgebeld. Ik kreeg reacties als: 'We zitten er niet op te wachten' en 'We hebben al een verkooppunt in Denekamp'. De arrogantie ten top. Daar heb ik een ontzettende hekel aan. Toen heb ik mijn eigen weg gezocht."

Hij ging elders in Europa inkopen. Als iemand de vrije Europese markt een zegen vindt, dan is het Bert Hesselink uit Oldenzaal. ,,Nu doen we alles parallel. We hebben één Europa en in principe ben je vrij om te kopen en verkopen wat je wilt. Je hebt de EU, dan mag dat."

Merken die hier normaliter 50 euro kosten, staan in Griekenland inde winkel voor 20 euro. ,,Vragen ze daar 50, dan komen ze er niet vanaf, omdat de Grieken dat niet kunnen betalen. Bij 20 euro verdienen ze nog genoeg, hoor. Dat parfum uit die landen hier wordt verkocht, vinden fabrikanten niet leuk, plat gezegd."

Hij ontving brieven, aanmaningen, er werd gedreigd met boetes. ,,Word ik niet zenuwachtig van. In principe doe ik niets verkeerd. In de Europese Unie is vrij verkeer van goederen. Sterker nog, daar is de EU voor, om dat te bevorderen. Juist om de prijzen laag te houden. Dat is het idee achter de Unie. En ik doe dat heel goed. Ik zou een schouderklopje moeten hebben."

Gerelateerde artikelen Grootste Action van Nederland komt in Enschede