Foto: Mats van Soolingen.
Wat levert dat op?"Als het goed is, leidt het zo nu en dan uit de vaste patronen stappen en laten zien wie je bent tot meer contact met collega's en daarmee tot een positiever gevoel. Dat kan tot een betere werksfeer leiden en daardoor bijvoorbeeld ook tot minder verzuim."Pleit u voor een einde aan protocollen en regels?"Nee hoor, het gaat om interventies. Soms de gebruikelijke werkwijze doorbreken. Dat stimuleert de creativiteit en versterkt reflectie en verantwoordelijkheidsgevoel. In de oude Griekse samenleving pendelde men daarbij tussen verschillende sferen; tussen filosofie, theater en politiek. Op die manier moet je het zien: als je tijdelijk een theatrale vorm kiest, maak je op een andere manier contact en doorbreek je vaste patronen.""Het is geen pleidooi tegen protocollen, maar een pleidooi om de menselijke maat te vieren en onderling contact te versterken. Ik laat in mijn proefschrift wel aan de hand van het werk van onder meer de socioloog Richard Sennett zien dat protocollen vaak ver af staan van waarden van mensen. Dat leidt tot een ongezonde innerlijke strijd. Door soms van protocollen af te wijken, kunnen mensen meer rust in hun werk ervaren."Kan dat altijd en overal? Hoe zit het bijvoorbeeld met veiligheidsprotocollen?"Zeker wel. Veel protocollen blijken in realiteit niet goed te werken. Juist in het geval van nood is improvisatie heel belangrijk. En dat moet je ontwikkelen. Met behulp van muzisch handelen leer je dat wel te doen. En blijf je dicht bij jezelf."Kunnen organisaties ook bijdragen aan muzische professionalisering?"Het is heel belangrijk als daar ruimte voor wordt gegeven. Maar het kan ook door met elkaar een andere manier van werken af te spreken. Veelal is de basis van samenwerking een contract. Als je uitgaat van eigenheid en samenwerken, creëer je een heel andere, meer menselijke basis."
