Nieuws Actueel

'Laat toeristen een kaartje voor de stad kopen'

Het is mogelijk de toeristenstroom naar Amsterdam te reguleren, stelt Dries van Ingen in een opiniestuk in Het Parool. Waarom geen kaartjes aanbieden voor een bepaald tijdslot voor de grachtengordel? "Voor drukke musea gebeurt dit al jaren."

Dries van Ingen 8 maart 2016

Toeristen Amsterdam

Barcelona kent te veel toeristen. Het is zover gekomen dat menigeen nu die stad mijdt. Hoe dit te voorkomen in Amsterdam? Veel gewilde musea als het Alhambra in Granada kennen het systeem van een tijdslot: online te verkrijgen kaartjes die op een bepaalde dag en soms ook tijd toegang verschaffen. Inmiddels wordt een tijdslot als heel normaal beschouwd. Het zorgt dat er een maximum op het aantal bezoekers zit en het zorgt voor ­spreiding, dus voorkoming van pieken en dalen in het bezoekersaantal. Daarmee vergroot een tijdslot het genoegen van de bezoekers. Wat als we een dergelijk systeem op de ­binnenstad van Amsterdam gaan toepassen? Het meest gewilde onderdeel, de grachtengordel, is een museum van wereldformaat; het is Unesco Werelderfgoed. Waarom daarvoor geen kaartjes aanbieden voor een bepaald tijdslot?

VouchersysteemNu zoekt de bezoekende toerist een accommodatie, en die accommodatie draagt toeristenbelasting af. Vaak moet een hotel een door hotel en toerist ongewenst nee verkopen, want volgeboekt. Steeds vaker geldt dat ook voor B&B's. En in slappe tijden proberen de accommodaties met aanbiedingen toch een voldoende dekkingsgraad te bewerkstelligen. Zijn hier twee vliegen in één klap te slaan? Ja, met een vouchersysteem. Een voucher geeft toegang tot een accommodatie, in een bepaald tijdslot. Deze voucher is een nieuwe verschijningsvorm van de toeristenbelasting. De ­inning van die belasting wordt evenwel verlegd naar een centraal, door de gemeente beheerd punt: een site waar de toerist een voucher kan kopen.Gewenste periodeOf er plaats is in de door de toerist gewenste periode, wordt aangegeven op die site. De bezettingsgraden van de hotels enzovoorts zijn samengebracht in een database, die de basis vormt voor die site.

De voucher is wat duurder dan de toeristenbelasting, want er is sprake van een verleende service: informatie over beschikbaarheid. Dat doet booking.com ook, maar dan op basis van individuele accommodaties. Het gaat hier bovendien om de mededeling of er überhaupt nog een 'kaartje' is voor de gewenste periode in de stad (want door de gemeente gemaximeerd). De toerist wil namelijk ook graag spreiding, omdat het een gevoel van een zekere exclusiviteit en dus relatieve rust geeft. Het boeken van de accommodaties kan alleen als de klant het nummer van de gekochte voucher kan doorgeven.

Geen Barcelonese toestandenDe accommodaties ­geven een korting, gerelateerd aan de prijs van het voucher. Dit willen ze graag doen omdat dit systeem ook voor hen een service inhoudt: de inning van de toeristen­belasting wordt verlegd, dus daar hebben ze geen omkijken meer naar en de service zorgt voor optimalisering van de dekkingsgraad. Menigeen die dit leest, voelt de praktische ­bezwaren al opkomen. Als nu een paar van hen die bezwaren willen wegnemen - bijvoorbeeld onze burgemeester of wethouder - krijgen we in onze steeds vollere stad een middel om ­Barcelonese toestanden te voorkomen en de aantrekkelijkheid van ons werelderfgoed te ­behouden.