„Mijn vriend Shaquil zei op een gegeven moment: nu gaan we het echt serieus aanpakken. Ik ga een website maken”, vertelt Sam, oprichter van duurzaam modelabel Saint Muze. In 2021 werden haar puffertassen, gemaakt van tweedehands kledingstukken van merken als Nike en Adidas, opgepikt door het Amerikaanse HyperBae. „De Instagram DM ontplofte, ik maakte aan één stuk door tassen.” Ze stopte met de Willem de Kooning Academie en creëerde een klein atelier met twee naaimachines in Vlissingen, waar ze vandaan komt.
Lees ook: ‘Niks lukt, misschien moet ik er maar stoppen’, dacht Liz: nu groeit haar tassenmerk Ted Louise 250 procent
Duurzame streetwear onvindbaar
Sam zwom toen ze jonger was op hoog niveau. „Daar komt mijn mega voorliefde voor sportkleding vandaan.” Toen ze vijf jaar geleden op zoek ging naar duurzame, toffe streetwear, viel het haar vies tegen wat er te krijgen was. „Dus begon ik met het verknippen van mijn eigen sportkleding.” Daarnaast viste ze vintage kledingstukken uit de rekken van Amsterdamse tweedehandswinkels, want in Vlissingen was weinig te vinden. Het naaien leerde ze bij naailes en van haar opa. „Hij was zeevaarder en repareerde vroeger al zijn kleding zelf. Omzomen, gaten stoppen. De basics heb ik echt van hem.”
Iedere maand doen we een drop van ongeveer 50 stuks. Die wordt altijd uitverkocht
Sam Zegelink Saint Muze
Naast haar eigen kleding en de puffertassen begon Sam ook unieke kledingstukken voor anderen te maken. „We focusten ons eerst alleen op de puffertassen.” Ik maakte alles zelf, dus had ik ook geen tijd voor andere dingen. Maar niemand gaat tien puffertassen kopen. Als je een tas hebt, heb je een tas, je koopt er hooguit twee.” Daarom onderzochten ze samen hoe ze de Saint Muze-collectie verder konden uitbreiden. „Shaquil is mijn businesspartner. Hij heeft echt het zakelijke inzicht, ik ben meer de creatieve.”
Nederlandse popscene
Vijf jaar later is Vlissingen verruild voor Amsterdam en werken er vier zelfstandige coupeuses op vijf naaimachines. „Afhankelijk van hoeveel orders we hebben”, zegt Sam. De kledingstukken maken ze op persoonlijk verzoek, maar ook made to order. Denim patchworkbroeken (300 euro), denim patchworkjassen (500 euro) en cut-out longsleeves (200 euro) bijvoorbeeld. „Want soms hadden we een item in maat S gemaakt, maar dan was er iemand geïnteresseerd die maat L had – die kon het dan niet kopen. Daarom zijn we ook made to order gaan doen.” De bestellingen lopen in de honderden per jaar.
Van de puffertassen heeft ze er ondertussen duizenden verkocht. En nog steeds is het een ‘hit item’. Uit duurzaamheidsoverwegingen wordt geen grote voorraad aangelegd: „Iedere maand doen we een drop van ongeveer 50 stuks. Die wordt altijd uitverkocht.”
De unieke kledingstukken van Sam zijn geliefd bij Nederlandse artiesten als Maan, Suzan en Freek en Roxy Dekker, maar ook bij de Colombiaanse zanger J Balvin en de Belgische artiest Dystinct. „De eerste die een verzoek voor een kledingstuk deed was Maan. Daarna is het denk ik een beetje mond-tot-mond gegaan.” Ook maakte ze in 2025 de outfits voor de Nederlandse deelnemers aan het Junior Eurovision Song Contest.
Opschalen met upcycling
Sam wil Saint Muze graag groter maken, maar opschalen is niet eenvoudig. „Ateliers zijn nog niet klaar voor upcycling. Bij een normaal kledingmerk maken ze kleding van grote rollen stof: lekker efficiënt de hele rol in een keer knippen. Maar bij ons is alles per stuk. Dat kost veel meer tijd. We proberen het wel, maar vaak trekken ateliers zich terug omdat het te moeilijk wordt.”
Dat loslaten, dat ben ik nu een beetje aan het uitvinden
Sam Zegelink Saint Muze
Daar komt nog bij dat de ondernemer een onwijze perfectionist is en lastig werk uit handen geeft. „Ja eerlijk is eerlijk, het liefst doe ik eigenlijk alles zelf. Vintage knippen bijvoorbeeld. Dan weet ik in ieder geval zeker dat alle aansluitingen goed zijn geknipt en dat ik net dat stukje van die broek heb met dat ene rafeltje eraan. Dat loslaten, dat ben ik nu een beetje aan het uitvinden.”
Naast haar vriend en businesspartner Shaquil is ook haar vader een fijne sparringpartner. „Hij is ook ondernemer en hij geeft me altijd mee dat ik risico’s moet nemen en dingen gewoon moet doen.” En als er iets misgaat, vraagt hij me altijd: ‘wat heb je hiervan geleerd, hoe zorg je ervoor dat het niet nog een keer gebeurt?’”
Als Sam het voor het uitkiezen had, zou ze wel een kledingstuk voor rapper Drake willen maken. „En mijn allergrootste droom is een winkel waarin ook kleding wordt gemaakt.” Dat mensen die binnenlopen gewoon zien dat een broek wordt gepatchworked of dat vintage wordt geknipt voor een nieuw stuk. Dat is toch cool – als je dat hele proces gewoon kunt zien.”
