Nieuws Actueel

Vluchtelingen aan het werk bij VDL

Judith de Roy | Foto: Kees Martens 28 januari 2016

Vdl vluchteling werk

Vluchtelingen doen tijdens stage werk- en taalervaring op. VDL is een van eerste bedrijven die meedoet.

Geconcentreerd luistert Syriër Khalil Ysin (28) naar de aanwijzingen van Piet Kwinten. De chef werkplaats van de afdeling Dak-assemblage bij VDL Bus Modules in Valkenswaard legt de stagiair aan een machine in de fabriekshal langzaam en deels met handgebaren uit waarop hij bij zijn werk moet letten. Ysin knikt, glimlacht, trekt zijn grijze bedrijfsjasje recht en vervolgt zijn werk. Kwinten houdt de stagiair terwijl hij dakplaten schuurt nog even in de gaten en geeft hem een schouderklopje. De chef werkplaats is tevreden. "Hij wil graag leren en dat is goed”, zegt Kwinten. "Maar met de taal is het nog behelpen.”

Taal Het beter leren spreken en verstaan van de Nederlandse taal is een van de redenen waarom Ysin bij VDL stage loopt. De statushouder uit Dommelen, sinds anderhalf jaar in Nederland woonachtig, is deelnemer aan het project VIP (Vluchtelingen Investeren in Participatie). In het project – dat in de opstartfase zit en in het voorjaar wordt uitgerold – werkt Vluchtelingenwerk samen met werkgevers, opleiders en gemeenten om statushouders voor te bereiden op de arbeidsmarkt. De deelnemers oefenen op de werkvloer onder meer de Nederlandse taal. Daarnaast leren ze hoe het er in bedrijven hier aan toe gaat en waar hun capaciteiten liggen. Het project moet statushouders meer kansen bieden op de Nederlandse arbeidsmarkt.

Stagevergoeding en inburgeringscursusYsin is een van de eersten in deze regio die via project VIP aan de slag is. Hij werkt sinds 4 december op de afdeling Dak-assemblage bij VDL. Hij wordt begeleid door VDL en Vluchtelingenwerk Valkenswaard. Ysin zet samen met zijn collega’s dakdelen in elkaar, plakt strips, schuurt daken en airco’s en zet ze in de primer. Zes maanden lang is hij twee dagen in de week aan het werk in de grote fabriekshal. Hij krijgt daarvoor een stagevergoeding. Ysin gaat daarnaast drie dagen per week naar de inburgeringscursus. Kwinten: "Hij draait gewoon met de groep mee. Maar hij heeft wel wat extra aandacht en begeleiding nodig omdat hij de taal nog niet beheerst.”

GlunderendNaast de maandelijkse evaluatie van zijn functioneren met VDL, Vluchtelingenwerk Valkenswaard en de gemeente Valkenswaard, is het vooral ook aan Ysin’s collega’s op de vloer om hem te helpen. Zij leggen de stagiair van alles uit maar als hij iets wil, moet hij het vragen in het Nederlands. Ysin is blij met zijn stageplek. "Het is leuk bij VDL en ik leer goed. Ik wil hier wel blijven”, zegt hij glunderend.

Groep Dat hij is opgenomen in de groep blijkt onder meer als er wordt getrakteerd. Kwinten: „Vandaag zijn er worstenbroodjes, maar voor Ysin is er een appelflap omdat hij geen varkensvlees eet.” Wat Ysin bij de busbouwer moet doen, maakt hem niet zo veel uit. "Ik wil gewoon werken”, zegt hij. Toch is juist de insteek van het project dat duidelijk wordt waar de capaciteiten van de statushouder liggen en wat hij wil. VDL doet aan het project mee vanuit sociaal oogpunt. Het krijgt daarvoor geen vergoeding. Het bedrijf wil de statushouders een stapje verder helpen in hun loopbaan. Kwinten: "We doen dit niet om aan personeel te komen.” Volgens Kwinten wil Ysin in de hoop op werk alles aanpakken. "Maar wij willen juist uitvogelen welk vak of opleiding bij hem past en wat hij wil. Zo kunnen we hem verder helpen met zijn loopbaan.” Het blijkt geen sinecure, want zeggen wat hij wil, vindt Ysin moeilijk.

MotivatieDaarnaast speelt mee dat het niveau dat statushouders hebben vaak anders is dan dat van de autochtone werknemers. Kwinten: "Zij lassen nog met elektroden, wij lassen elektrisch. Dat is echt anders.” Toch vindt Kwinten het niveauverschil geen probleem. "Wij leren het hen en als iemand gemotiveerd is én gevoel voor techniek heeft, komt het goed.” Kwinten heeft de extra inspanning die hij voor zijn stagiairs moet doen er graag voor over. Hij geniet van zijn rol als begeleider. "We hebben vorig jaar een stagiair uit Oeganda gehad. Hij sprong binnen een week op het busdak, trok zijn handschoenen aan, zette de laskap op en ging aan het werk. Prachtig toch?”