Nieuws Actueel

Won Yip: “Uiteindelijk beslis ik alles zelf”

Focus, eigenwijsheid en ongelooflijk hard werken. Dat zijn de drie pijlers onder het succes van horecaondernemer Won Yip (49). Vanaf zijn achtste hielp hij al mee in het Chinese restaurant van zijn ouders in Vlissingen. Inmiddels heeft hij horecavestigingen in Las Vegas, Miami, New York en London, talrijke investeringen in startups en vastgoed en vier cafés op de Dam, waarmee hij een plaatselijk monopolie creëerde. Daarmee is hij een van de succesvolste horecaondernemers van Nederland.

Wessel Berkman, Valentijn van der Burg en Dennis Mensink 23 december 2018

LEF BOEK WON YIP VDB

Naam: Won Yip
Bedrijf: Horeca, vastgoed en investeerder

1. Wilde als kind worden? Had ik niet.
2. Wat ga je doen als je klaar bent? Niks moeten.
3. Waar heb je een hekel aan? Oneerlijkheid.
4. Waar word je het blijst van? Opbouw. Twintig jaar terug stak ik geld in projecten voor weeskinderen. Toen waren ze kansloos, hadden geen eten of dak boven hun hoofd. Nu zijn ze begin twintig, gaan ze trouwen en hebben ze een baan. Daar ben ik blij om.
5. Wat is het beste boek om te lezen? Ik heb misschien in heel mijn leven vijf boeken gelezen.
6. Wie is je grootste voorbeeld?
In bedrijf: heb ik niet.
In sport: heb ik niet.
In politiek: geen mening.
7. Wat is een kenmerkend ritueel waar je heilig in gelooft? Karma.
8. Wat weet bijna niemand van je waar je wel trots op bent? Dat houd ik voor mezelf. Het is de bedoeling dat niemand dat weet.
9. Wat doe je aan mentale en fysieke fitheid? Niets. Ik eet 360 dagen per jaar buiten de deur. Alleen de shoarma sla ik de laatste twee jaar over.
10. Levensspreuk of quote die je altijd hanteert: Doe andere mensen niet aan wat je zelf ook niet leuk vindt.

Aansturing

“Mijn huidige team begon bij mij toen ik net doorbrak. Het gemiddelde dienstverband van mijn managementteam is hierdoor meer dan vijftien jaar. Belangrijke beslissingen neem ik allemaal zelf. Ik zit niet in een ivoren toren, maar rijd iedere dag mijn rondje langs de Amsterdamse zaken: ik observeer, ben aanspreekbaar en als het fout gaat, grijp ik in. Alleen daardoor worden mensen beter: ‘het oog van de meester’. Als je een horecabedrijf binnenloopt, moet je kunnen zien wie de zaak runt. Van mijn medewerkers scoort meer dan de helft een acht, ook het management. Aan managementdagen doen we niet. In lullen om te lullen zie ik geen heil. Mijn kantoor zit nu boven de Majestic op de Dam. De koffiemachine en toiletten kunnen kantoormedewerkers beneden vinden; zo houd je binding met de werkvloer. Als ik niet meer dagelijks in het bedrijf zou rondlopen, zou de omzet vijf tot tien procent lager worden. Dat is mijn meerwaarde.”

Arbeidsethos

“Van mijn twintigste tot mijn dertigste heb ik bijna alleen maar gewerkt. Van de zeven nachten in de week, sliep ik er vijf en dan hooguit een paar uur per nacht. Nu red ik dat niet meer. Maar als ik om vier uur ‘s nachts moet opstaan, doe ik het. Dat heb ik ook van huis uit meegekregen: bij ons draaide het alleen maar om werken.”

Arbeidsrecht

“In Amerika en Engeland kan ik adviseren om mensen te ontslaan, bijvoorbeeld omdat ze niet glimlachen, toch wel belangrijk in de horeca. Daar heerst veel meer het besef bij medewerkers dat ze moeten presteren. In Europa hebben wij horeca gekwalificeerd als bijbaan en word ik niet vrolijk van het arbeidsrecht. In Disney World in de VS zegt de kaartcontroleur: Welcome to Disneyworld! How are you? Have a great day! In Frankrijk staart hij naar zijn mobiel.”

Sociaal

“We zijn een commercieel bedrijf, maar ook heel sociaal. Dat leerde ik in Amerika. Ik heb twee medewerkers in dienst die fulltime problemen oplossen voor hun collega’s: een huurachterstand, de zorgtoeslag, het doornemen van een huurcontract of de borg voorfinancieren. Dat hóef ik niet te doen. Maar zo bouw je een band op en dat betaalt zich altijd uit. Vanwege het warme weer zitten de terrassen nu overvol. Daarom vraag ik medewerkers hun vakantie uit te stellen, dan betaal ik de kosten wel. Ze kunnen ook later weg.”

Goede medewerkers

“Het probleem is niet om ze te vinden, maar om ze vast te houden. De meesten willen voor zichzelf beginnen. Zes ex-werknemers zijn onder mijn hoede een bedrijf gestart. Eigenlijk ben ik het pispaaltje: als er een probleem is dat zij niet aankunnen, komt het op mijn bord. Het is een utopie om te veronderstellen dat een van hen het beter zou doen dan ik. Ik heb dertig jaar ervaring op mijn cv staan; dat haal je niet in een paar jaar in.”

Ondernemerschap

“Ondernemerschap is bijna niet aan te leren en zeker niet in een paar maanden. Je moet geduld hebben. En focus. Er liep weleens iemand drie maanden lang mee. Na een half uur meekijken op de computer, zat hij alweer op zijn telefoon. Er is te veel afleiding bij jongeren. De focus ontbreekt. Pas als je hier vijf jaar manager bent, maak je momenten mee waarvan je leert.”

Ondernemersdrive

“Zekerheid is mijn voornaamste reden om te ondernemen. Velen zeggen: ‘Jij hoeft het toch al lang niet meer voor het geld te doen?’ Maar daar ben ik het niet mee eens. Je hebt toch geld nodig om van te leven? Ik heb één ding geleerd in de crisis: alles kan op! Ongeacht hoeveel je hebt. Ik heb bedrijven met bosjes om zien vallen, omdat ze geen controle hadden en opportunistisch gedrag vertoonden. En dat gaat weer gebeuren. Alles kan op. Blijft de euro? Komt er geldontwaarding? Dat zijn allemaal dingen waar men te licht over denkt. De economie kan er binnen twaalf maanden totaal anders uitzien.”

Zekerheden

“In het buitenland ben ik alleen investeerder in projecten. Ik ontvang een rendement op mijn geïnvesteerde geld, maar heb er beperkt invloed op. Wel bouw ik zekerheden in. Bij heel grote bedragen wil ik een meerderheidsbelang. Is het redelijk behapbaar, dan neem ik genoegen met een minderheidsbelang en andere zekerheden. Meestal houd ik de huurrechten. Als het fout gaat, ben ik aan het einde van de rit toch de baas.”

De Dam

“De Dam is een unieke locatie. De laatste vijf jaar is het de absolute nummer één van Nederland en zelfs niet te vergelijken met het Leidseplein en Rembrandtplein. Hier gebeurt het: centraal gelegen bij de Wallen, het CS en de Kalverstraat. De Dam is mijn wereld. Van de dertig jaar zit ik er 28 hier. Ondanks de kritiek, hebben we hier een goed bedrijf neergezet. Zijn we goedkoop? Absoluut niet. Duur? Misschien wel, maar we pikken niet. Hypes volg ik hier niet. Die zijn tijdelijk en ik zit hier niet tijdelijk. Een jaar succes hebben is geen probleem, maar het moeilijke is om 28 jaar succesvol te blijven. De afgelopen vijf jaar is de omzet kaarsrecht omhoog gegaan: het is de money printing machine waarmee ik andere activiteiten kan financieren.”

Missers

“Over fouten denk ik niet na. Ik neem 99 goede beslissingen en die ene mindere valt niet eens meer op. Als iets niet werkt, moet je ingrijpen. Als we op de zaak een bar hebben verplaatst en we concluderen op vrijdagavond dat het niet werkt, dan komt de aannemer op maandag om de bar weg te halen. Ook al is hij nog niet afgeschreven: hij moet weg, want iedere dag dat hij er staat, kost het geld.”

Mooiste en minst mooie karaktereigenschap

“Mijn mooiste eigenschap is mijn loyaliteit: afspraak is afspraak. Mijn meest irritante eigenschap is dat ik het altijd beter weet. Dat zelfvertrouwen ontleen ik aan dertig jaar ervaring: door 365 dagen per jaar in de business te zitten, elke dag met mensen te praten en zo een groot netwerk op te bouwen, vind ik dat ik die arrogantie mag hebben!”

Meer lezen? Dit interview is in zijn geheel te lezen in ‘LEF – Het geheim van marktverstoorders ontrafeld’. In dit boek van Wessel Berkman, Dennis Mensink en Valentijn van der Burg komen 22 topondernemers aan het woord. Koop het boek met 10% korting op www.lefboek.nl met de code DO.