Van een Rotterdams eventbureau overstappen naar een McDonald’s in Hoogvliet: volgens Kirsten van Schaik kwam deze opvallende switch niet voort uit onvrede over haar bedrijf. De Regelmeisjes draait nog altijd goed en heeft veel potentie, vertelt Kirsten. „De rek was er zeker nog niet uit.” Toch merkte ze dat haar rol binnen het bedrijf langzaam veranderde naarmate het groeide.
“Als je een bedrijf bouwt met meerdere medewerkers, dan horen daar structuren bij. Daar krijg ik bij voorbaat al een beetje hoofdpijn van”
Kirsten van Schaik
Waar ze in het begin vooral bezig was met opdrachten en creativiteit, kwam de nadruk steeds meer te liggen op structuur, processen en organisatie. Dat hoort bij een groeiend bedrijf, maar juist die taken kostten haar steeds meer energie. „Na negen jaar buffelen groeide ik eigenlijk nog op wilskracht. Maar het werd niet steeds logischer. Als je een bedrijf bouwt met meerdere medewerkers, dan horen daar structuren bij. Daar krijg ik bij voorbaat al een beetje hoofdpijn van.”
Uiteindelijk namen twee managers de dagelijkse leiding over. Kirsten merkte dat haar eigen rol daardoor verder veranderde. „Ik maak echt meer chaos dan structuur”, zegt ze, terugkijkend op haar eigen ondernemersstijl. „Ik was een ontzettende bottleneck.” Ze besloot uiteindelijk ruimte te maken voor een nieuwe fase, zowel voor het bedrijf als voor zichzelf.
Zaadje geplant op een evenement
Het idee om franchisenemer te worden ontstond onverwacht. McDonald’s was al acht jaar klant van haar bureau, waardoor Kirsten de organisatie goed kende. Tijdens een evenement werd ze door iemand van de keten aangesproken met een vraag die haar aan het denken zette. „Ik stond daar met ballonnen op een ladder en iemand zei: ‘Heb je wel eens nagedacht om bij ons franchisenemer te worden?’ Ik dacht: nee, ik heb toch een leuk bedrijf?”
Toch bleek de vraag zo gek nog niet. Ze werkte vroeger in de horeca en die wereld bleek haar nog steeds te trekken. Kirsten besloot daarom eerst mee te draaien in een restaurant om te kijken of het bij haar paste. Dat experiment overtuigde haar al snel. „Na tien minuten dacht ik: dit is het leukste wat er is.”
Wat haar vooral aantrok, was de dynamiek van het restaurant. „Je komt echt in een soort minimaatschappij terecht. Zo’n restaurant is een continue snelkookpan. Het ene moment is het rustig en een paar minuten later staat de hele lobby vol.”
Anderhalf jaar leren op de vloer
Voordat ze daadwerkelijk een restaurant kon overnemen, doorliep Kirsten een uitgebreid opleidingstraject. McDonald’s verwacht dat franchisenemers alle onderdelen van het restaurant begrijpen en zelf hebben uitgevoerd. Daarom begon ze letterlijk onderaan.
“Er gebeurt zoveel. Wat betekent dat piepje? Waarom is dat proces zo bedacht? Dat moet je echt begrijpen”
Kirsten van Schaik
Anderhalf jaar werkte Kirsten van Schaik op de vloer van verschillende McDonald’s-restaurants. „Je begint echt bij het begin. Frietjes bakken, hamburgers bakken. Alle stations.” Na een half jaar behaalde ze haar licentie als shiftmanager, een rol waarin je verantwoordelijk bent voor een draaiende dienst in het restaurant. Daarna liep ze nog ruim een jaar mee met een ervaren franchisenemer om ook het zakelijke en operationele deel van het bedrijf te leren.
Dat traject vond ze intensief, maar ook noodzakelijk. „Het is niet moeilijk wat er gebeurt, hamburgers verkopen. Maar het is wel veel.” Volgens haar onderschatten veel mensen hoeveel processen er achter een restaurant schuilgaan. „Er gebeurt zoveel. Wat betekent dat piepje? Waarom is dat proces zo bedacht? Dat moet je echt begrijpen.”
Ondernemen binnen een strak systeem
Voelt een franchiseformule niet als een beperking? Het menu ligt vast, net als de inrichting van het restaurant en veel operationele processen. Dat ervaart Kirsten anders. Integendeel: juist de structuur geeft haar meer ruimte om zich op andere aspecten van het ondernemerschap te richten.
„Ik snap wel dat je denkt: dan ben je toch al je vrijheid kwijt? Maar zo ervaar ik het helemaal niet.” Waar ze bij haar eigen bureau voortdurend zelf processen moest bedenken, zijn bij McDonald’s veel systemen al uitgewerkt en getest. „Ik hoef niet te bedenken hoe de hamburger het snelst de keuken uitkomt. Dat is al bedacht.”
Dat betekent volgens haar niet dat franchisenemers alleen uitvoeren wat het hoofdkantoor bepaalt. Vooral op lokaal niveau kunnen ondernemers hun eigen accenten leggen, bijvoorbeeld in de manier waarop ze hun team aansturen of hun restaurant in de buurt positioneren.
Lees ook: Koninklijke ‘snoepjuwelier’ Jamin maakt succesvolle comeback: ‘Ons niet gek laten maken’
Eigen ideeën in het restaurant
Die ruimte gebruikt Kirsten ook meteen. Zo organiseerde ze kort na de opening al verschillende activiteiten in haar restaurant om de gastbeleving te versterken. „Op woensdag- en zaterdagmiddag hebben we fundagen. Dan komt er een schminkster, een clown of muziek.”
Ook bij grote evenementen probeert ze extra sfeer te creëren. Tijdens het WK voetbal bijvoorbeeld werd het restaurant volledig in oranje aangekleed. „De polonaise liep door de lobby.” Volgens haar kan een restaurant daardoor meer zijn dan alleen een plek waar mensen snel iets eten. „Ik vind het heel fijn als mijn gasten het iets meer zien als een uitje.”
“Ik hoop dat ik het goed ga doen. Dat ik uiteindelijk hier over een paar jaar bij jou sta en zeg: nou, dat is dan de tiende hè”
Kirsten van Schaik
Investeren met eigen geld
Franchisenemer worden bij McDonald’s vraagt ook een flinke financiële stap. Franchisenemers moeten minimaal 25 procent eigen vermogen inbrengen. Volgens de keten begint dat bedrag vanaf ongeveer 500.000 euro, afhankelijk van het restaurant dat wordt overgenomen.
Voor Kirsten betekende dat dat ze een groot deel van haar eigen vermogen investeerde. „Ik ben all-in gegaan.” Toch zag ze dat nooit als een risico dat haar tegenhield. „Over het financiële gedeelte heb ik nooit getwijfeld. Dat is voor mij ook ondernemerschap. Af en toe gewoon durven gaan.”
Ambitie: meerdere restaurants
Hoewel ze pas net is gestart met haar eerste restaurant, denkt Kirsten al na over de toekomst. Binnen het franchisemodel van McDonald’s krijgen ondernemers die succesvol zijn vaak de kans om meerdere vestigingen te runnen.
Voorlopig ligt haar focus volledig op het restaurant in Hoogvliet. „Dit is mijn eerste zaak. Het moet nog maar lukken.” Tegelijkertijd kijkt ze al vooruit. „Ik hoop dat ik het goed ga doen. Dat ik uiteindelijk hier over een paar jaar bij jou sta en zeg: nou, dat is dan de tiende hè.”
