Nieuws Actueel

Deze Gelderse ondernemer maakt de saaie kruiwagen roze en sexy

Altrad Fort in Tiel maakt 400.000 kruiwagens per jaar. Niet alleen groene en grijze; ze zijn er ook in mint en lavendel. De toekomst is volgens directeur Herman Lindemann aan de elektrische kruiwagen, schrijft de Gelderlander.

Wilma de Cort | Foto: Raphael Drent 26 oktober 2017

Herman Lindemann

Bij kruiwagens denk je al gauw aan mannen die een groene bak noest op een plank omhoog duwen, aan zweet. Maar dat is heel erg van vóór 2012, toen een vrouw in een verkoopteam in Londen aan haar collega's vroeg: 'Waarom zijn bijna al onze kruiwagens groen?' Inderdaad, waarom?

Kruiwagens worden niet alleen in de bouw, maar ook in de tuin gebruikt en dat is het domein van de vrouw die, meer dan de man, gevoelig is voor hip en modieus. De verwondering van de Londense vrouw luidde dan ook een revolutie in. De praktische, o zo saaie kruiwagen kreeg een trendy variant, je zou kunnen zeggen: hij werd een beetje sexy.

,,In de tuincentra weten ze dat het de vrouwen zijn die beslissen over de aankoop van planten'', zegt directeur Herman Lindemann van Altrad Fort. ,,Daar spelen ze al volop op in met allerlei kleurtjes: babyblauw gereedschap, roze kaplaarzen of roze handschoenen.'' Dus waarom moest de kruiwagen dan groen blijven? Of grijs, en soms terracotta. ,,Het waren gedempte, saaie kleuren.''

Marktleider West-Europa

Altrad Fort zit op een bedrijventerrein in Tiel. De Gelderse firma is met de productie van kruiwagens marktleider in West-Europa. Opvallend in het assortiment is de gekleurde kruiwagen, speciaal voor vrouwen. Achter in zijn bedrijfshallen heeft Lindemann een opstelling gemaakt: mint, zachtblauw, lavendel en roze dat in dit palet de hardloper is. Tenminste in Nederland en Engeland. ,,Duitsland, toch traditioneler, is het laatste omgegaan voor de gekleurde kruiwagen'', vertelt de directeur. ,,Maar daar kiezen ze dan weer niet zo gauw voor roze.''

De allereerste kruiwagens - ze bestaan al honderden jaren - waren van hout gemaakt. Later werd dat staal en weer kwamen er lichtere modellen van kunststof bij. Je zou denken dat de variatie daarmee wel zo'n beetje ophoudt. Maar de hallen van Altrad Fort zijn gevuld met kuipen, wielen en handvatten in talloze soorten en maten. Landen, en soms ook individuele bedrijven, stellen specifieke eisen aan de eenwielige handkar. Zo wil Duitsland geen kruiwagens met een ronde maar met een vierkante neus.

Bouwbedrijven

Het luistert soms ook nauw met de kleuren. Doe-het-zelfzaken willen bijvoorbeeld kruiwagens in hun eigen bedrijfskleur. Bij het EK en WK vroegen afnemers in Nederland om oranje kruiwagens en ook België wilde modellen in de nationale driekleur. ,,Een gimmick'', zegt Lindemann. ,,Maar de kleurtjes kruipen ook naar de professionele markt. Bouwbedrijven vinden het leuk zich te onderscheiden met bijvoorbeeld babyblauwe kruiwagens in plaats van altijd dat standaard groen en grijs.''

Er is nog een heel andere ontwikkeling: kruiwagens die elektrisch worden aangedreven. ,,West-Europa vergrijst en we moeten langer doorwerken. Ook in de bouw. Maar het is een illusie dat ouderen tegen die tijd al het zware werk nog aankunnen. Gereedschap zal dus moeten worden aangepast'', zegt Lindemann. Daarom maakt Altrad Fort ook elektrisch aangedreven kruiwagens. Onder de bak zit een accu en je kunt de kruiwagen met je duim bedienen via een joystick bij het handvat. Je hoeft alleen maar te sturen en niet te duwen. Hij rijdt 6 kilometer per uur.

Vooral hoveniers, stratenmakers en boeren zijn erin geïnteresseerd. Maar Lindemann verwacht dat in de toekomst ook jongeren ervoor kiezen. ,,Jongeren willen niet meer dat zware werk doen dat hun vader ooit deed. Je ziet ze niet voor niks zo vaak op een elektrische fiets rijden.''

Inkopers

Voor de particuliere markt verwacht hij veel van een elektrisch model met zijwieltjes. ,,Je rijdt ermee alsof het een winkelwagen is.'' Handig voor ouderen die onmogelijk kunnen omvallen met de zware last, maar ook praktisch in maneges om mest te kruien, zegt de directeur. En zo komen we weer terug bij de kruiende vrouw. Want het zijn vooral vrouwen die paardrijden.

Lindemann vertelt dat hij jarenlang gewend was aan alleen mannelijke inkopers. Maar hij treft steeds vaker vrouwen, zeker in de wereld van de tuincentra. ,,Mannelijke inkopers weten alles van techniek, maar zijn minder thuis in trendkleuren. Daar zijn de vrouwelijke inkopers juist alert op. Het maakt mijn werk leuker, geeft het meer dynamiek.''