Als Harotex alleen gordijnen was blijven doen, was het maar de vraag of het Helmondse atelier vandaag de dag nog had bestaan. Want, zo vroeg eigenaar Toine Verstappen zich jarenlang af, hoeveel toekomst heeft een gordijnatelier nog dat de productie volledig in Nederland houdt en niet naar een lagelonenland uitwijkt?
Maar met het besluit om ook raambekleding als jaloezieën te gaan verkopen én dankzij de frisse inbreng van een nieuwe generatie, ziet de toekomst voor het oude bedrijf van ‘meneer de Haas en mevrouw Robijn’ er een stuk rooskleuriger uit, aldus het Eindhovens Dagblad.
Bedrijfsovername binnen familie
„De oorsprong van dit bedrijf ligt aan de Industrieweg in Deurne, waar de letters van de naam Harotex nog altijd in de gevel van het gebouw gedrukt staan”, zegt Jorn Bellemakers (29). Hij is de schoonzoon van Verstappen en nam vrij recent met zijn zwager Giel Verstappen (25) de scepter over van Toine, de man die het bescheiden tricotage- en confectie-atelier groot maakte.
„Toen mijn vader in de zaak kwam”, vertelt Giel, „werkten er hier maar drie tot vijf mensen. Inmiddels bieden we werk aan 38 mensen. Toine nam Harotex in 1995 over, en een jaar later verhuisde het bedrijf naar Helmond.”
Ons pap heeft toen hij op vakantie in Canada was bij een kampvuur de knoop doorgehakt
Giel Verstappen
Harotex geen uitgemaakte zaak
Dat Toine zich met Harotex ging bemoeien, was geen uitgemaakte zaak. „Mijn schoonvader werkte eerst bij Jan Franken van gordijnatelier Brabant. Zijn eerste klusje was dat hij de stofzuiger moest vasthouden als er gaten werden geboord om de rails op te hangen”, zegt Jorn lachend.
„Daarna kwam hij in de productie te werken en werd hij uiteindelijk vertegenwoordiger. Franken verkocht zijn zaak op een gegeven moment aan Vadain, een grotere speler in de gordijnwereld. Maar Toine had geen zin om mee te gaan en dacht erover om voor zichzelf te beginnen.”
Lees ook: Thomas neemt stokje vader bij 100-jarig Vousten Mode over
Ons kent ons-wereldje
Toine Verstappen kreeg toen echter het aanbod om Harotex over te nemen, dat volgens Jorn eigenlijk op sterven na dood was. „Ons pap heeft toen hij op vakantie in Canada was bij een kampvuur de knoop doorgehakt”, vult Giel aan. Toine blies de kleine onderneming nieuw leven in en deed dat grotendeels dankzij de naam die hij inmiddels had opgebouwd, stelt Jorn.
„Het is een wereldje van ons kent ons. Hij had een groot netwerk opgebouwd en heel veel klanten kozen blijkbaar liever voor Toine dan voor Vadain. Hij had meteen een wachtlijst voor nieuwe afnemers. Dan zei hij: als ik een nieuwe machine heb of extra personeel, dan kan je bij mij terecht.’’
Ik ken ondernemers die zeggen dat ze 130 mensen in dienst hebben. Maar die werken bijna allemaal in Roemenië
Jorn Bellemakers
Concurrentie moordend
Een paar jaar geleden werd echter duidelijk dat het bedrijf meer soorten raamdecoratie moest gaan bieden dan alleen gordijnen. De concurrentie van bedrijven die hun productie deels of volledig overhevelen naar lagelonenlanden is moordend.
„Wij doen alles hier in Helmond’’, zegt Jorn. „Ik ken spelers op deze markt die zeggen dat ze 130 mensen in dienst hebben. Maar die werken bijna allemaal in Roemenië, en in het atelier in Nederland wordt enkel nog maar wat verstelwerk gedaan. We hebben toen het besluit genomen om een complete productgroep toe te voegen aan ons assortiment, de jaloezieën. Dat mocht ik van nul af opzetten.”
Lees ook: Zes generaties, 190 jaar en een draad die nooit knapte: de kracht van dit Twentse familiebedrijf
Niet te vinden bij de Kwantum
Je komt de raambekleding van Harotex niet tegen bij de Kwantum. „Wij werken rechtstreeks voor woninginrichters”, vertelt Giel. „En we zitten voornamelijk in onze eigen regio, bij speciaalzaken zoals Deelen Stoffen en Gordijnen in Mierlo-Hout, en Kijk op Gordijnen, dat onder meer in Deurne, Eindhoven en Valkenswaard zit.”
„Maar we werken op projectbasis ook voor hotels en vakantieparken. Zo hangen onze gordijnen bijvoorbeeld in alle vakantiehuisjes van Landal Strabrechtse Vennen in Someren, in de Lee Towers in Rotterdam, in het Brugse hotel Dukes’ Palace, en in een vakantiepark op Bonaire.”
Over de schouders meekijken
De positieve recente ontwikkelingen waren voor Toine aanleiding om af te zien van zijn voornemen de zaak te verkopen. En dus komt het atelier niet in handen van een concurrent terecht, maar van Jorn en Giel.
„De aansturing ligt nu bij ons twee”, aldus Jorn. „En Toine blijft gelukkig beschikbaar voor al onze vragen. Hoe deed jij dat? Wat mogen we niet vergeten? Hij kijkt over onze schouders mee, en dat is een fijn gevoel.”
