Links staat een wijnboer zijn flessen uit te stallen. Rechts worden bakjes aardbeien neergezet. Het gebeurt in stilte: het is nog vroeg op de markt van het eeuwenoude Cluny, een prachtig plaatsje tussen Dijon en Lyon. Maar op één plaats is al wel veel geluid. Hard gelach zelfs, zo schrijft het AD op.
Het komt vanuit een felrode bestelauto, met een grote luifel met daarop de woorden ‘Fromage Artisanal Hollandais’. Hollandse ambachtelijke kaas. „Bonjourrrr!!’’, roept Suus van der Linden Hollands-uitbundig tegen één van de eerste klanten die komt aanlopen. Het is Jean-Luc. „Geef mij maar de Beemster Vieux’’, zegt hij.
„We hebben hier zo’n veertig soorten Nederlandse kaas staan’’, vertelt Suus. „Die komen uit Gouda, de Beemsterpolder, Friesland, Zeeland, noem maar op. Deze oude geitenkaas uit Winkel, in Noord-Holland, heeft nog een prijs gewonnen.’’
De Franse smullen ervan. De zaken gaan goed. „We bestellen één keer in de twee weken een compleet nieuwe voorraad. Dan komt er hier zo’n vrachtwagen uit Nederland aanrijden met een hele pallet voor ons alleen: 400 kilo kaas.’’
Fransen gek op truffelkaas
Paula van der Linden snijdt een stuk af voor Jean-Luc: ,,We hebben alleen maar kwaliteitskazen.’’ Suus: ,,Hier in Cluny zijn ze gek op onze truffelkaas en op de biologische geitenkaas met fenegriek, dat heeft een walnootachtige smaak. Paula: ,,In de zomer is deze kaas met zwarte olijven en zongedroogde tomaatjes populair.’’
Jean-Luc lacht. „Nederlandse dames die in Frankrijk met onze kazen komen concurreren: dan heb je lef. Maar het lukt ze. En ze hebben veel gevoel voor humor.’’
Bewoonster Claudine staat er met haar boodschappentas. „Fransen zijn trots op hun eigen kazen. Maar het is ook goed om eens iets anders te proeven. Zelfs mijn schoonmoeder vraagt nu steeds of we wat Nederlandse kaas kunnen meebrengen.’’
Ondernemers wilden eens wat anders
Suus en Paula van der Linden begonnen hier in 2010. ,,Ik was muzikant en dirigent’’, zegt Suus. ,,Ik werkte bij de ABN Amro’’, vult Paula aan. Maar ze wilden wel eens iets anders. Voor zichzelf beginnen. En ze waren allebei gek op kaas. ,,In Nederland reden we altijd al boerderijen af op zoek naar de lekkerste kaasjes’’, zegt Suus.
Paula: ,,Maar we zijn niet hals over kop vertrokken. We hebben ons goed voorbereid, kaasproducenten bezocht, inkoop gedaan. Ik heb twee jaar een taalcursus gedaan.’’
Wat komen twee meiden met kaas doen?
Suus: ,,We hebben vooraf lijstjes gemaakt. Wat hebben we nodig als we kaas willen verkopen? Plakband, inpakpapier, schorten, messen, weegschaal. Dat was het. En dan moet je gewoon een datum prikken en vertrekken.’’
De Fransen waren in het begin soms huiverig. Paula: ,,Er liepen wel eens klanten voorbij die minachtend hun neus ophaalden.’’’
Suus: ,,Fransen zeiden: wat komen die twee meiden hier met hun kaas doen?’’
Paula: ,,Ik liet ze dan gewoon proeven. En meestal gaven ze toe dat het gewoon erg lekker was.’’
Suus: ,,En in 99 van de 100 gevallen gaan ze dan met een stuk kaas naar huis.’’
Zaken Paula en Suus lopen goed
Maar dat duurde wel een paar jaar. Soms was het op een houtje bijten. „We konden bij wijze van spreken dertien jaar lang in dezelfde spijkerbroek lopen, want dat zien klanten toch niet als je achter de toonbank staat’’, zegt Suus lachend. „Tijdens corona zijn we ook met een webwinkel begonnen. En dat loopt nu waanzinnig goed. Ongeveer een derde van onze omzet komt nu uit de webwinkel. We leveren door heel Frankrijk.’’
Inmiddels staat er al een rijtje klanten. Op de toonbank liggen ook roggebrood, drop en stroopwafels uit Nederland. „Fransen zijn ook gek op Goudkuipje. Die zijn we ooit voor de grap gaan verkopen, maar het was meteen een succes.’’
Klant Sylvain is aan komen lopen. „De Gouda Vieux Fermier is erg lekker, maar de ontvangst door deze twee dames is ook altijd geweldig. Ze zingen zelfs.’’
“Hier in Bourgogne zijn wij echt het Hollandse zingende kaas-duo”
Het zingende kaas-duo
Suus en Paula schieten in de lach. Suus: ,,Toen we hier begonnen zongen we samen een liedje in het Frans over onze kaas. En op een gegeven moment konden de klanten het zelfs meezingen.’’
Paula: „Laatst was er een kind dat een schreeuw gaf: wooow! Toen zong ik meteen er achteraan: I feel good, tarararararara. Van James Brown.’’
Suus: „Als we een stuk kaas afsnijden zetten we altijd het mes erop en zeggen we tegen de klant: zeg maar stop. En als een klant dan ‘stop’ zegt. Zingen we: „ …in the name of love’’. The Supremes. Ja, hier in Bourgogne zijn wij echt het Hollandse zingende kaas-duo.”
Dit artikel is geschreven door Frank Renout voor het AD.
