Nieuws Groei

Swapfiets mikt op Europese markt: 'Eind dit jaar moeten er 300.000 Swapfietsen rondrijden'

Sinds het begin van deze maand is Marc de Vries directeur van Swapfiets in Amsterdam. Zijn belangrijkste taak is het internationaal uitrollen van abonnementen van fietsen met de kenmerkende blauwe voorband. ,,Eind dit jaar moeten er 300.000 Swapfietsen rondrijden, 80.000 meer dan nu."

Gerben Kuitert (AD) 15 februari 2021

De Swapfiets met de kenmerkende blauwe voorband. Foto: Swapfiets

In grote steden zijn ze al een vertrouwd beeld, de fietsen met de blauwe voorband. De klant heeft het vervoermiddel in bruikleen voor 16,90 euro per maand. Heeft de gebruiker een lekke band, of loopt de ketting eraf, dan wordt de fiets gerepareerd of komt er een nieuwe. Als de fiets wordt gestolen, is de Swapklant voordelig uit. Voor 40 euro komt er een vervanger, op voorwaarde dat de huurder de fiets goed had afgesloten en geen blaam treft.

Swapfiets is in 2016 opgericht door drie Delftse studenten die een punthoofd kregen van alle fietswrakken in de stad en daar een oplossing voor zochten. Het bleek een gouden greep en de fietsen pasten in een tijd waarin duurzaamheid en recycling steeds populairder werden. Swapfiets groeide in vier jaar tijd uit tot een bedrijf met 1.500 medewerkers in vier landen en is nu in handen van een investeringsbedrijf van auto-importeur en fietsenfabrikant Pon. De Vries nam het stokje over van medeoprichter Steven Uitentuis. De Vries is overtuigd van de voordelen van een lease-fiets. In het AD vertelt hij waarom.

U was hiervoor directeur Monsterboard, Hyves, Twitter en Parkmobile. Allemaal bedrijven die nieuwe markten openbraken. Dat kan geen toeval zijn.

,,Dat klopt. Data-gestuurde bedrijven die nieuwe markten en klantgroepen aanboren, passen bij mij. Monsterboard was in Nederland het eerste serieuze internetplatform met vacatures, Hyves het eerste sociale medium, Twitter was nieuw als platform voor korte berichtjes en Parkmobile de eerste app waarmee je een parkeerplaats kunt reserveren en betalen. Voor ik in 1997 uit Enschede naar Monsterboard vertrok, werkte ik bij een traditioneel reclamebureau, Axle Avertising van de helaas overleden Ton Roozendaal. Internet was toen nog jong, een bijna onontgonnen terrein. Dat trok me enorm."

Tekst gaat verder onder de foto van Marc de Vries, hier op een e-bike van Swapfiets. Foto: Swapfiets

Nu dus Swapfiets. Financieel is het nog geen daverend succes. Het verlies over 2018 en 2019 bedroeg in totaal 30 miljoen euro.

,,Dat klopt, maar het zijn aanloopverliezen. Swapfiets is pas sinds 2016 bezig en wil een internationale speler worden. Het bedrijf is enorm gegroeid. Drie jaar geleden hadden we 20.000 fietsen, nu 215.000. Als je zo snel groeit, zijn aanloopverliezen onvermijdelijk. We zitten nu in twintig Nederlandse, vier Deense, vijf Belgische en eenentwintig Duitse steden en we zijn in Londen, Parijs, Milaan, Wenen en Barcelona begonnen. Uiteindelijk wordt dit bedrijf winstgevend, daar ben ik van overtuigd."

Waar komt die overtuiging vandaan?

,,Omdat ik weet dat dit concept werkt. Vanaf 16,90 euro in de maand zonder kopzorg een fiets huren, slaat aan. Bezit is voor de jongere generaties veel minder belangrijk. Het gemak van een goede fiets, die binnen 48 uur wordt gerepareerd als hij kapot is of vervangen bij diefstal, is belangrijker dan die fiets bezitten. Het zijn al lang niet meer alleen studenten die op een Swapfiets rijden, meer dan de helft van onze abonnees is 25-plus. Naast de welbekende omafiets kunnen klanten nu ook een fiets met zeven versnellingen of een e-bike bij ons huren. En in landen waar dat mag een stepje met elektromotor dat in de trein of metro kan worden meegenomen of een elektrische scooter."

Lees ook: 30 procent werkende Nederlanders denkt vaker fiets te pakken door corona

U woonde lange tijd in Twente. 'Eens een Tukker, altijd een Tukker', geldt dat ook voor u?

,,Qua gevoel en mentaliteit zeker. Het idee van 'doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg' - geen droosjes zoals ze in Twente zo mooi zeggen - past bij me. Ik heb een fijne jeugd gehad in Almelo. We woonden in één van de rijtjeshuizen in De Schelfhorst, in de jaren '70 een nieuwbouwwijk met veel jonge gezinnen. Ik heb er gevoetbald bij PH en ging naar het Pius X College. Mijn ouders wonen nog steeds in Almelo, evenals mijn zus, mijn schoonmoeder woont in Hengevelde. Ik heb vrienden in Hengelo, die hebben ook in de Randstad gewoond en zijn teruggekomen. Zelf wonen we nu in Soest, maar ik kom dus nog vaak in Twente. Toch zie ik ons er, zo lang ik nog werk, niet zo snel terugkeren. De banen die mij boeien zijn in de Randstad meer voorhanden dan in Twente."

Alles over, voor én door ondernemers in je mailbox.

Ontvang twee keer per week onze nieuwsbrief met inspirerende ondernemersverhalen en informatieve artikelen.