Nieuws Personeel

'Gedraag je als mens, niet als een instituut'

Als ervaringsdeskundige weet Bernhard Drost, de nieuwe algemeen directeur van Ferm Werk, hoe het is om uit een bijstands-gezin te komen. Het knaagt aan je zelfvertrouwen, zegt hij openhartig tegen het AD. 'Daarom moet je mensen altijd eerst vertrouwen geven. Dát maakt echt verschil.'

Dennis L'ami 4 maart 2016

Fermwerkdirecteur

Als de op een na jongste uit een gezin van acht kinderen en gescheiden ouders heeft hij aan den lijve ondervonden welke impact armoede heeft op het bestaan van alledag. ,,Dat was niet altijd makkelijk en dan druk ik me mild uit. Het doet gewoon iets met je. Je voelt je minder.''

Drost heeft tijdens zijn leven veel gehad aan mensen die op het juiste moment in hem geloofden en is zich bewust van het vertrouwen dat anderen in hem stelden. ,,In je familie, op school of op werk; je hebt mensen nodig die in je geloven.'' Het is niet zo ingewikkeld, vindt hij. ,,Iedereen wil iets maken van zijn leven. Ik ben nog nooit iemand tegen gekomen die zei: 'Ik wil een ellendig leven.' Als je daarvan uitgaat, kun je ieder mens helpen.''

LastigFerm Werk beleeft in 2014 een onstuimige start, met financiële tegenvallers en bijstandsgerechtigden die zich niet serieus genomen voelen. Drost is nog financieel directeur van Ferm Werk. ,,Het was een lastige tijd. We waren eerst vooral bezig met financieel orde op zaken te stellen, waardoor de menselijke kant wel eens onder sneeuwde.''

Rechtszaken volgen, waarbij Ferm Werk overigens in het gelijk is gesteld. Ook vanuit de politiek volgt kritiek, maar die is inmiddels verstomd. Zo is er in 2015 bijvoorbeeld minder geld uitgegeven dan in het jaar daardoor, wat betekent dat er minder gemeenschapsgeld bij hoeft.

Wat betreft de menselijke kant heeft Ferm Werk nog altijd een zware opdracht, vindt Drost. ,,We moeten regels toepassen en tegelijkertijd mensen een stapje verder helpen. Dat is een lastige opdracht maar buitengewoon interessant.''

Drost heeft een hekel aan vooroordelen, wellicht ingegeven door zijn eigen achtergrond. ,,Je moet bij dit soort werk altijd bedenken: jij had er ook kunnen zitten.''

Vanuit die gedachte komt hij wekelijks samen met zijn medewerkers in een zogenoemde inspiratiekamer, waarin van gedachten wordt gewisseld over drijfveren bij zijn mensen. ,,Veel mensen die hier komen voor een bijstandsuitkering zijn cynisch, teleurgesteld of gefrustreerd. Help je zo iemand op weg door dat gevoel te versterken? Nee, dus. Neem iemand écht serieus. Gedraag je niet als instituut, maar als mens. Díe mentaliteit moet in ons dna gaan zitten.''

Wellicht is die andere benadering een van de verklaringen waarom Ferm Werk het in vergelijking met andere uitvoeringsorganisaties in de regio goed doet. ,,Nederland mist al jaren een bindend verhaal,'' vindt hij. ,,Wij zijn hier heel goed in cijfers, geld en wetten, maar dat is nooit het hele verhaal.''

Hij verwijst naar de ingetrokken subsidie voor mensen die in een sociale werkplaats werken. ,,Er zijn nog steeds veel inwoners aangewezen op aangepast werk. Dat moeten wij op welke wijze dan ook blijven bieden. Bij Ferm Werk of in samenwerking met werkgevers. Ondanks het lagere budget.''