Sophie is een trans vrouw en inmiddels volledig senang met zichzelf. De weg daar naartoe was niet altijd makkelijk. ,,Ik heb de afgelopen jaren geleerd dat je trauma kunt omzetten in iets positiefs.’’ Die persoonlijke ontwikkeling heeft haar niet alleen zelfvertrouwen en relativeringsvermogen gebracht, maar vooral ook een scherp oog voor mensen en onderlinge verhoudingen. Juist die mensenkennis komt haar als ondernemer goed van pas. Ze weet mensen te lezen en voelt aan wat er speelt.
AndAgencyAmsterdam en AgencyAntwerp
Samen met compagnon Britt Hogenhuis geeft Sophie leiding aan AndAgencyAmsterdam en AgencyAntwerp. Hun bedrijf, ruim acht jaar geleden opgericht, was een van de eerste in Nederland die andere bedrijven en merken hielp met influencermarketing.
Sophie: ,,We zijn op het juiste moment begonnen. Het voelde als pionieren. Daardoor wisten we als jonge ondernemers al snel grote accounts aan ons te binden. Influencermarketing is nu veel meer verankerd in de marketingstrategie van bedrijven, er is meer budget. Daarmee bereiken ze vooral millennials, Gen Z en Gen A. We zijn het reclamebureau van nu.’’
“Ik dacht: oef, dat zit niet goed, als jongen miste ik aansluiting met meisjes, hier moet ik iets mee”
Geboren in een verkeerd lichaam
Sophie is geboren in een verkeerd lichaam, zoals ze het zelf noemt. Ze heeft zich altijd vrouw gevoeld. Als kind worstelde ze met haar gevoelens, maar hield zich staande. Tijdens de puberteit brak een verwarrende periode aan: jongens werden mannen, meisjes werden vrouwen. Ze worstelde met haar identiteit.
,,Ik dacht: oef, dat zit niet goed, als jongen miste ik aansluiting met meisjes, hier moet ik iets mee. Diep van binnen wist ik natuurlijk wel dat ik geen man wilde zijn, maar in die periode is het kwartje gevallen. Wat ik toen heb gedaan? Hulp gezocht. Eerste deelde ik mijn gevoelens met mijn beste vriendin, daarna met mijn moeder, vervolgens met mijn vader. Uiteindelijk kwam ik bij het VU-ziekenhuis in Amsterdam terecht, het allereerste ziekenhuis ter wereld dat kinderen met genderdysforie behandelde. Het VU lag toevallig ook nog eens bij mij om de hoek.’’
Praten over transitieverleden
Als ondernemer heeft ze lange tijd nooit de behoefte gehad om expliciet over haar transitieverleden te praten. „Ik vond het niet relevant. Zakelijk gezien ga je niet per se meteen de diepte in met een relatie. Het is vaak small talk, je praat hooguit over hobby’s of andere gedeelde interesses. Wanneer mensen erom vroegen, gaf ik wel eerlijk antwoord. Maar ik heb nooit de behoefte gehad om het publiekelijk bekend te maken.’’
Sophie: „Daar kwam verandering in toen mijn man en ik een baby kregen. Ik kan niet zwanger worden, dus kozen we voor het draagmoederproces. En een baby krijgen zonder zwanger te zijn geweest, is niet standaard. Dat was voor mij het moment om het via een bericht op LinkedIn publiekelijk bekend te maken. Ik vond het doodeng en voelde me heel kwetsbaar. Je geeft als het ware je lot uit handen, omdat je het gevoel hebt dat mensen er iets van vinden. Sommige mensen gingen me ontvolgen, maar ik kreeg vooral heel veel positieve reacties.’’
Ziet Sophie zichzelf als rolmodel?
Op de vraag of Sophie zichzelf als trans vrouw als rolmodel ziet, moet ze even nadenken. „Laat anderen dat maar zeggen. Ik zeg het liever niet over mezelf, want dat klinkt ineens zo groots en verantwoordelijk, als een extra druk op de schouders.’’
“Ik zie en voel wanneer iemand meer in zijn of haar mars heeft dan hij of zij laat zien”
„Ik voel me al heel verantwoordelijk voor mijn werknemers, die hun huur, hypotheek en schoolgeld moeten betalen. Aan de andere kant realiseer ik me ook dat er nog zoveel dissonantie en achtergesteldheid is in de samenleving, zeker in de queer community in het algemeen en transgender personen in het bijzonder. Dus ik voel het wel degelijk als mijn verantwoordelijkheid om een steentje bij te dragen.’’
Lees ook: IT alleen voor mannen? Bij dit bedrijf is één op de drie medewerkers vrouw
Het gesprek aangaan
Er zijn volgens Sophie genoeg mensen die minder geluk hebben gehad dan zij. Nogmaals, ze heeft niet altijd de wind mee gehad. Voor, tijdens en na het transitieproces heeft ze genoeg hobbels gekend. Enkele jaren geleden lag ze er even uit met een burn-out. Het heeft haar sterker gemaakt, bewuster ook. Ze ging zich bovendien meer verdiepen in persoonlijke ontwikkeling. „Ik heb geleerd om áchter de mens te kijken. Ik zie en voel wanneer iemand meer in zijn of haar mars heeft dan hij of zij laat zien. En dan ga ik het gesprek aan.’’
Welzijn collega’s hoog in het vaandel
Als ondernemer heeft ze welzijn van collega’s hoog in het vaandel staan. „Britt en ik hebben al vrij snel geïnvesteerd in een HR-director. Op dat moment werkten hier hooguit vijftien mensen. Je cv is belangrijk, maar er is meer. Natuurlijk kijken we naar skills en het type mens, iemand moet bovendien in het team passen.’’
Sophie: „Maar we vinden het ontzettend belangrijk dat mensen volledig zichzelf kunnen zijn bij ons. En hoe meer mensen zichzelf durven zijn, hoe beter werk ze leveren, hoe langer ze bij ons blijven, hoe meer ze zich thuisvoelen. Sommige medewerkers sporten samen, zien elkaar in het weekend en gaan zelfs op vakantie met elkaar. Dat is het grootste compliment dat je kunt krijgen.’’
