‘Ondernemersvrouwen’ moeten opstaan, ondernemer Rixt reageert: ‘Maar ze staan allang’

In zijn expertblog roept Kees de Jong, medeoprichter van Stichting nlgroeit, ‘ondernemersvrouwen’ op om op te staan. Kees zegt dat er te weinig vrouwelijke voorbeelden zijn, à la dj Tiësto. Zijn redenering: meer vrouwelijke rolmodellen op het podium en in lijstjes leiden ertoe dat meer vrouwen óók het ondernemersstokje oppakken.

Vrouwelijke bedachtzaamheid: ‘erg typerend’

Van een BNR-bekende weet Kees dat vrouwen vaker eerst nadenken over een interviewverzoek, terwijl mannen direct ‘ja’ zeggen. ‘Erg typerend. Veel vrouwen willen zeker weten dat ze iets kunnen voordat ze ergens aan beginnen. Uit onderzoek blijkt ook dat vrouwen sterker bang zijn om te falen en risico’s anders inschatten. Daarnaast hebben vrouwen minder behoefte aan competitie’, aldus Kees.

Nonsens, vindt Rixt Herklots, oprichter van adviesbureau Present Company Included en The Angel Initiative, een collectief van vrouwen dat investeert in startups van vrouwen: ,,Het ene bedrijf groeit op winst, het andere op investeringen. De ene ondernemer rekent risico’s eerst door, de andere springt. Die stijlen zijn niet gebonden aan geslacht. Je ziet bepaalde keuzes wel vaker bij vrouwen, maar dat komt door de omstandigheden waarin zij ondernemen. Als financiering moeilijker te krijgen is, groei je op eigen kracht. Als de zorg bij jou ligt, bouw je een bedrijf dat niet van jouw 80-urenweek afhangt. Dat is geen karaktertrek, maar een reactie op de situatie.”

Danique Bossers, oprichter van het succesvolle kledingmerk Most Wanted, herkent zich ook niet in het beeld dat vrouwen per definitie voorzichtiger ondernemen. ,,Wij nemen veel risico en groeien nu, in ons vijftiende jaar, met 50 procent. Ik denk dus niet per se dat vrouwen rustiger groeien. Ze haken misschien wel sneller af, omdat de offers ten koste van het gezinsleven te groot zijn. En áls ze heel hard groeien, schreeuwen ze dat niet van de daken.”

Onjuiste aanname dat vrouwen ‘zitten’

Kees eindigt zijn blog met de uitsmijter: ‘ondernemersvrouwen van Nederland, sta op!’ Die oproep schiet bij Rixt in het verkeerde keelgat. Op LinkedIn schrijft ze: ‘Sta op, het is een van de oudste oproepen die er bestaan. Vrouwen krijgen al generaties te horen dat ze moeten opstaan, zich moeten uitspreken, moeten durven. Telkens met de beste bedoelingen en telkens met dezelfde onuitgesproken aanname: dat het probleem bij hen ligt. De oproep verlegt de verantwoordelijkheid. Wie roept dat een ander moet opstaan, hoeft zelf niets te veranderen.’

Rixt: „Met ‘sta op’ veronderstelt De Jong dat vrouwen zitten. Maar ze staan allang. Ik zag in mijn tijd bij The Next Women (een netwerk voor vrouwelijke ondernemers en investeerders, red.) veel waanzinnige vrouwelijke ondernemers voorbijkomen. Bijvoorbeeld Claudia van de Pol van Apollo, Judith Huisman en Anouk Roohe van Meetingselect en Femke Furnée van Fest.”

Danique begrijpt tegelijkertijd wat Kees bedoelt. „Voor een nieuwe podcast wil ik succesvolle vrouwelijke ondernemers interviewen die miljoenenbedrijven hebben neergezet. Je komt dan al snel in hetzelfde poeltje terecht. Vrouwen stappen minder snel naar voren en zijn vaak bescheidener in het delen van hun cijfers – wij delen ook de omzet van Most Wanted niet. Waarschijnlijk word ik daarom onderschat.”

Verkeerde zoekfilter

Op de groeilijstjes en bij ondernemersprijzen wordt inderdaad vooral een ondernemersstijl beloond die gericht is op snelle groei en grote risico’s, ziet Rixt. „Wie anders onderneemt, valt buiten beeld. Niet omdat het bedrijf minder goed is, maar omdat de meetlat er niet op gemaakt is”, aldus Rixt. „De Jong schrijft zelf dat de vrouwelijke ondernemers die hij kent ‘mooie en gezonde bedrijven’ neerzetten. Dan is de vraag niet hoe we vrouwen in het bestaande beeld laten passen. De vraag is waarom het beeld zo smal is!”

Partijen die dit beeld verbreden, zijn er al: „Initiatieven, uiteraard door vrouwen zelf, zoals FEM-START, Borski Fund, Joanna Invest, The Angel Initiative, At Venture, CapitalT, HEART en Code-V. Of netwerken zoals Harper’s Bazaar Business Club, TEN Women en Entrepreneur in the City.”

Voor iedereen die vrouwelijke ondernemers zoekt maar hen niet kan vinden, heeft Rixt nog enkele suggesties: ,,Sophie Haccou, cofounder van CupHub, die net haar crowdfundingscampagne heeft afgerond. Steef Fleur, die met BillieWonder werkt aan een wereld zonder wegwerpluiers. Elles Roeleveld, medeoprichter van Soft Revolt, een innovatieve, duurzame en beugelloze bh die met behulp van speciale 3D-breitechnologie uit één stuk wordt gemaakt.”

Ondernemersvrouw?

Kortom, vrouwelijke ondernemers zijn er wel, maar niet op de plekken waar mannen zoeken. Waarom Kees vrouwelijke ondernemers als ondernemersvrouwen bestempelt, is Rixt een raadsel. „Zeg het eens andersom: ‘ondernemersmannen’. Dat woord bestaat niet, want een man die onderneemt is gewoon een ondernemer. Dat Kees er waarschijnlijk niets mee bedoelt, maakt het juist interessant. Taal laat zien wat we als normaal beschouwen, ook als we het niet zo bedoelen. Zolang de ondernemer standaard een man is en de vrouw een variant, blijft ze ook in onze beelden van succes een uitzondering.”

Op LinkedIn eindigt Rixt haar post met: ‘Bel de vrouwelijke ondernemers die je noemt en de vrouwen die je niet kunt vinden. Vraag ze niet of ze zich willen aanmelden. Vraag ze wat ze nodig hebben. Misschien is het geen podium. Misschien is het financiering die anders beoordeeld wordt, of een jury die zelf op zoek gaat. Misschien is het een groeidefinitie waarin hun bedrijf ook past.’ Een reactie van Kees de Jong is vooralsnog uitgebleven.