Drie jaar nadat Faryel Bhailal stopte met de dagelijkse winkelverkoop, opende ze afgelopen weekend nog één keer de deuren. Van negen tot één, langer niet. Buurtbewoners liepen af en aan, soms stond er een rij op de stoep en om één uur waren alle cupcakes verkocht. Amsterdam Cupcake Company bestaat vijftien jaar en dat vierde ze met een tijdelijke terugkeer.
Bij die ene ochtend blijft het. Faryel bakt nog steeds in hetzelfde pand in de Amsterdamse Baarsjes, maar verkoopt volledig op bestelling. De balie en vitrine staan er nog; een pinautomaat heeft ze niet meer. Klanten bestellen en betalen online en laten hun cupcakes bezorgen of halen ze op.
Die omslag begon al tijdens corona. De webshop bood toen nog weinig keuze- en betaalmogelijkheden, maar Faryel breidde die uit. „Mensen bestellen snel tussendoor of ‘s avonds als wij gesloten zijn. Dat kan allemaal.”
“Als de bestelling binnen is, is het geld ook meteen binnen. Daardoor kan ik mijn financiën veel beter inzien”
Faryel Bhailal Amsterdam Cupcake Company
Eerst betalen, dan bakken
In 2023 maakte Faryel de overstap definitief. De naweeën van corona, gestegen grondstofprijzen en een schuld bij de Belastingdienst drukten zwaar op haar bedrijf. Ze stopte met de dagelijkse winkelverkoop en nam afscheid van drie voltijdmedewerkers. „De grootste verandering was dat mensen niet meer kunnen binnenlopen voor één of twee cupcakes of een taartje. Ze moeten alles online bestellen.”
Zonder gevulde vitrine hoefde ze niet meer te gokken. Ze wist vooraf wat ze nodig had en wat eruit ging, want de bestellingen kwamen eerst binnen. Haar team plant ze daaromheen in. „Als de bestelling binnen is, is het geld eigenlijk ook meteen binnen. Daardoor kan ik mijn financiën veel beter inzien, beheren en er strategische plannen voor maken.”
Faryel haalt inmiddels weer een gezond inkomen uit haar onderneming. De omzet staat nu op 150.000 euro; dit jaar mikt ze op 225.000 euro. Ook privé levert de nieuwe werkwijze haar meer ruimte op. Ze werkt ongeveer 24 uur per week en kan haar werk beter combineren met de zorg voor haar dochter. „Mijn onderneming was mijn eerste kind, zeg ik altijd. Maar mijn dochter wil ik ook veel aandacht geven. Doordat de fysieke winkel dicht is, kan ik dat makkelijker regelen.”
“Dan moet je je ineens uitspreken: het gaat niet goed. Hoe gaan mensen daarop reageren?”
Faryel Bhailal Amsterdam Cupcake Company
Crowdfunding brengt 15.000 euro op
De coronaschuld drukt nog altijd op het bedrijf. In 2023 moest Faryel ongeveer 30.000 euro terugbetalen aan de Belastingdienst. Ze trof een betalingsregeling, maar miste één termijn. Er plofte meteen een brief op de mat: ze moest het hele bedrag in één keer overmaken. „Daar schrok ik heel erg van.”
Ze startte een crowdfunding, die ongeveer 15.000 euro opleverde. Met een deel van dat geld loste ze meteen een deel van de schuld af. Daarna trof ze een nieuwe betalingsregeling, die nog ongeveer een jaar loopt. „De betalingen gaan elke maand netjes van mijn rekening. Ik maak me geen zorgen meer of ik het bedrag wel kan betalen en of de rest van mijn onderneming daardoor in de problemen komt.”
Openlijk vertellen over haar financiële problemen vond ze moeilijk. Op Instagram zien klanten mooie cupcakes en taarten, terwijl achter de schermen de druk opliep. „Je schaamt je heel erg. Dan moet je je ineens uitspreken: het gaat niet goed. Hoe gaan mensen daarop reageren? Dat was heel spannend.” De meeste reacties waren positief. Sommige klanten kopen een workshop of pakket, anderen maken tien euro over zonder daar iets voor terug te willen. Een enkeling verwijt haar dat ze de problemen zelf heeft veroorzaakt. „Dat waren er misschien vijf van de vijfhonderd. Maar negativiteit weegt altijd zwaar.”
Zelfs op de zwaarste dagen ging ze graag naar haar werk. „Ook toen het slecht ging, had ik nooit het gevoel dat ik mijn bed niet uit wilde of mijn laptop niet wilde openen. Ik haal hier heel veel plezier uit. Dat wilde ik niet zomaar opgeven.”
Leren grenzen stellen
Faryel begon in 2011 vanuit haar appartement in De Pijp met de verkoop van cupcakes. Na haar studie vond ze tijdens de kredietcrisis geen baan en maakte ze van haar bakhobby haar werk. Via een paar antikraakpanden belandde ze in 2013 in de Marco Polostraat, één straat verwijderd van haar geboorteplek. Ze wilde er aanvankelijk alleen bakken. „Ik was helemaal niet van plan om er een winkel van te maken. Maar buurtbewoners vroegen om een plek waar ze de cupcakes konden afhalen. Dus dat heb ik gedaan.”
Die winkel maakte haar merk bekend. Mensen proefden er voor een paar euro één cupcake en bestelden later grotere aantallen online. Zonder advertenties klom haar site hoger in Google.
Spijt van de fysieke winkel heeft ze daarom niet. Grenzen stellen, dat zou ze wel eerder doen. In de begintijd maakte ze veel op maat, paste ze zich aan de gewenste afhaaltijden aan en stond ze soms tot acht uur ‘s avonds in de bakkerij. Nu bepaalt ze vooraf wat klanten kunnen bestellen, wat het kost en wanneer ze het ophalen. „Als je duidelijk je grenzen aangeeft en klanten waarderen je product, dan trek je ook klanten aan die dat waarderen. Dat had me vroeger veel tijd en stress gescheeld.”
“Ik probeer vaak de positieve kant te bekijken, omdat het leven dan gewoon veel mooier is”
Faryel Bhailal Amsterdam Cupcake Company
Kennis delen met bakondernemers
Wat ze op de harde manier leerde, wil ze anderen besparen. Sinds vorig jaar deelt ze op sociale media wat ze weet over prijzen en over gezond ondernemen. Ze ziet om zich heen vooral meiden en vrouwen die vanuit een hobby zijn begonnen en zichzelf klein houden. In hun prijzen, en in het aangeven van hun grenzen. „Je mag best zeggen: dit is wat mijn expertise kost.”
Voor de komende vijf jaar heeft Faryel twee doelen. In de bakkerij wil ze efficiënter werken en zo meer overhouden. Daarnaast bouwt ze haar kennisonderneming uit: online lessen over bakken en over ondernemen, onder de naam Bakademie. Die staan nu nog in de beginfase.
„Ik probeer vaak de positieve kant te bekijken, omdat het leven dan gewoon veel mooier is. Waar sommige mensen een obstakel zien, zie ik ook een oplossing en een mogelijkheid.”
