In de knusse stadsbakkerij Bond & Smolders in hartje Utrecht waan je je even in Parijs. De oogstrelende taarten, gebakjes, eclairs, macarons, cakes, koekjes, croissants en ambachtelijk zuurdesembrood stralen je tegemoet. Niet voor niets staat er regelmatig een flinke rij voor de 70 m² grote zaak, terwijl klanten gemoedelijk genieten van een taartje, saucijzenbroodje of sandwich in de tearoom.
Toch zitten eigenaar Patty Smolders en haar 18-koppige team niet per se te wachten op langere rijen. Toen ze merkte dat een klant een TikTok-video maakte van de esthetische pistachecroissantrol met frambozenvulling, besloot ze deze uit het assortiment te halen. „Ik dacht: dat gaan we niet doen. De vaste klanten, die een rij op zijn tijd prima vinden, gaan daar uiteindelijk last van krijgen. Het zijn ook vaak tijdelijke hypes, na een tijdje waait de belangstelling van dat publiek weer over.”
Lees ook: Bakkers stoppen of gaan failliet, maar deze bakkersfamilie opent vijftiende winkel
Motto van vroeger
Liever focust Patty op continuïteit: op de grote vaste klantenkring, waartoe ook verschillende (sterren)horecazaken in Utrecht en omstreken behoren die brood en patisserie afnemen. En ze focust op een ambachtelijke werkwijze en een constante hoge kwaliteit, door te werken met pure, hoogwaardige ingrediënten.
“Er komen steeds meer zaken bij met de meest prachtige gebakjes, maar soms word je echt teleurgesteld door de hoge prijs en tegenvallende smaak”
Zoon Tim
Ook in de toenemende concurrentie met andere patisserie- en bakkerswinkels is dit een belangrijke factor. Zoon Tim (22), die achter de toonbank staat: „Er komen steeds meer zaken bij met de meest prachtige gebakjes, maar soms word je echt teleurgesteld door de hoge prijs en tegenvallende smaak. Wij geloven nog steeds in een motto van vroeger: het kan er allemaal wel mooi uitzien, maar het moet eerst goed smaken. Anders komen klanten niet terug. En de service moet gewoon heel prettig zijn.”
Verrassen en triggeren
Niet dat trends worden gemeden. Vijfentwintig jaar geleden vormde vernieuwing de belangrijkste drijfveer voor Patty en haar compagnon, haar man Ralph Bond, toen ze de bakkerij van haar ouders overnam. „We wilden iets brengen dat er nog niet was in deze stad. Luxe bonbons en taartencreaties met bijzondere smaakcombinaties. Alles huisgemaakt en van hoog niveau zoals Ralph en ik het op verschillende plekken, onder andere bij toppatissier Harry Mercuur, hebben geleerd.”
De traditionele bananensoezen en Bossche bollen maakten plaats voor nieuwe creaties. Een aantal vertrouwde bestsellers bleven, al dan niet in een nieuw jasje, waaronder de appelbol, appelsloffen en tompoucen. „Om de jarenlange vaste klanten te behouden. Verder hebben we onze eigen route gevolgd door regelmatig nieuwe creaties en smaken toe te voegen. Dat vinden we nog steeds belangrijk. Door te verrassen en triggeren blijft het voor ons ook leuk en uitdagend.”
Even naar Brussel of Parijs voor een croissant
Tegenwoordig laat ze zich met zoons Tim en Max (27), bakker, voor nieuwe producten, kleuren en smaken inspireren door Instagram en reisjes naar Parijs. Elk weekend liggen er extra taartjes met nieuwe, verrassende smaken in de vitrine. Tijdens de eclairweek van Bond & Smolders, die voor de vijfde keer in september wordt georganiseerd, verschijnt de langwerpige soes dagelijks in nieuwe en bekende variaties. Tim: „Er zijn mensen die elke dag langskomen voor een nieuwe smaak. Eén klant liet aan het einde van de week zijn favorieten weten. Zo leuk.”
“De sceptici hebben ongelijk gekregen. Utrecht was wel klaar voor zoiets als dit”
Patty Smolders
Het ondernemen ging de afgelopen 25 jaar bijna als vanzelf, vertelt Patty. „De sceptici hebben ongelijk gekregen. Utrecht was wel klaar voor zoiets als dit. We waren jong, enthousiast, gedreven en zagen geen beren op de weg. Nu ik ouder ben, zie ik die veel vaker. Bijvoorbeeld als ik merk hoe moeilijk het stadsondernemers wordt gemaakt door allerlei nieuwe regels. Mensen kunnen hier alleen nog maar lopend of met de fiets komen. Daar passen we ons assortiment op aan, door kleinere taarten te maken.”
Naar Florida voor de American Dream
Vanuit een groot, getekend portret kijkt de in 2022 overleden mede-eigenaar Ralph Bond mee naar het reilen en zeilen in de winkel. „Ralph is en blijft een belangrijk onderdeel van Bond & Smolders”, vertelt Patty. Tim vult aan: „Papa wilde alles uit het leven halen, letterlijk van alles proeven en jou, ons daarin meenemen.” Patty: „Ralph was een vakidioot. We reden rustig in het weekend naar Brussel of Parijs voor een croissant of een taartje.”
Ralphs nieuwsgierigheid bracht Bond & Smolders zelfs naar Florida. Een winkel daar openen was zijn American Dream zeggen Patty en Tim. Het avontuur strandde na niet al te lange tijd door visumperikelen. Het bleek een dure les. „Gelukkig hadden we de winkel in Utrecht aangehouden, ook al wilde Ralph verkopen”, herinnert Patty zich. „Daar ben ik voor gaan liggen. In eerste instantie wilde ik op en neer vliegen. Maar zo was Ralph, met zijn ondernemersgeest. Altijd de gekkigheid opzoeken.”
Verder zonder vader Ralph
De eerste tijd zonder Ralph was zwaar. „Vooral de eerste twee, drie jaar waren zwaar. Ik miste zijn creativiteit en het sparren”, zegt Patty. „We deden veel in zijn naam. Ik heb tape laten maken met zijn gezicht erop en om hem te eren zijn we gestart met de jaarlijkse eclairweek. Daar was hij zo gek van dat hij deze eenvoudige soes helemaal heeft geperfectioneerd.”
“Ik ben 56 en vind mijn vak nog heel leuk. De jongens zijn nog jong en weten het nog niet zeker”
Patty Smolders
De volledige familie zette de schouders eronder. Patty stortte zich op de nieuwe trends en smaken, want ‘Ralphs creativiteit blijft op deze manier’, zoon Max – die van Ralph het vak leerde – is bakker, zoon Tim is verkoper, twee nieuwe bakkers werden aangenomen, waaronder Patty’s broer Walther. „Ralph wilde niet te veel familie in de zaak omdat dit kan botsen qua visie en karakters. Mijn zus Antoinette, mijn rechterhand, staat al langer in de winkel. Dat was genoeg.”
Neemt volgende generatie het over?
Haar zoons hebben allebei talent, ziet ze. „Max is secuur en erg goed in zowel brood als patisserie. En Tim heeft nog meer enthousiasme en jonge spontaniteit in de winkel gebracht.” Tim: „Ik voel enorme trots op wat mijn ouders hebben neergezet. Het is bizar hoe keihard zij hebben gewerkt. Mijn moeder staat om vier, vijf uur op en maakt lange dagen. Ik kan daar alleen maar respect voor hebben.”
Nu vindt de familie het tijd om verder te kijken: neemt de volgende generatie het over? Patty: „Daar zijn we nog niet over uit. Ik ben 56 en vind mijn vak nog heel leuk. De jongens zijn nog jong en weten het nog niet zeker.” Het begin en de kennis is er. Ze geeft haar zoons nog een paar jaar om na te denken. „We kunnen meerdere kanten op. Ze kunnen verder met dit bedrijf, zelf een broodfabriekje beginnen, het kan allemaal. Alleen moet je willen ondernemen: durven, lef en creativiteit hebben.”
