Nieuws Familiebedrijf

Niemand krijgt een voorkeursbehandeling binnen familiebedrijf Toverland

Voor de meeste mensen is een hoge functie binnen een bedrijf vooral het resultaat van hard werken. Maar wanneer er sprake is van familiebanden, komen er andere zaken om de hoek kijken. Want de kinderen van de directeur mogen zeker ongestraft te laat komen, en krijgen stiekem meer salaris. Niets is minder waar in het geval van Tessa Maessen, schrijft het AD.

Redactie AD | Foto: AD 16 augustus 2018

Tessa Maessen toverland portret

Tessa Maessen (28) werkt in het Limburgse attractiepark Toverland als manager van de afdeling Communicatie. En: ze is de dochter van de directrice. Ze kent de vooroordelen, maar die wijst ze resoluut van de hand. ,,Ik werd net zo kritisch bekeken en beoordeeld door managers en andere leidinggevenden toen ik aan de slag ging. En dat gebeurt ook vandaag nog steeds, net zoals bij ieder ander. Want uiteindelijk gaat het om wat goed is voor het bedrijf.”

Goed betaald

Jaarlijks ontvangt Toverland zo’n 700.000 bezoekers. Dit jaar investeert het themapark 35 miljoen euro in twee gebieden met een grote nieuwe achtbaan, een waterattractie, restaurants en winkels. Tessa presenteert de livestream van de persopening en zorgt dat de communicatie rond de mega-uitbreiding soepel verloopt. ,,Maar ook ik heb gewoon moeten knokken voor mijn positie”, licht ze toe. ,,En ik krijg een normaal salaris – geen euro meer dan mijn collega’s."

,,Ik ben altijd aangemoedigd om mijn eigen loopbaan te bepalen. Ik heb zelf bewust hiervoor gekozen. Toverland is geopend toen ik 11 jaar was. Na een paar jaar gingen mijn zusje en ik er werken. Tafeltjes poetsen, dienbladen afwassen, noem maar op. En later kwam ik, na diverse strenge functioneringsgesprekken, pas terecht op kantoor. Ik heb jarenlang moeten bewijzen dat ik het aankon. Pas van daaruit ben ik verder gegroeid naar de plek die ik nu heb, als manager van de communicatieafdeling.”

Harde consequenties

,,Op het moment dat de overstap komt naar manager of eigenaar moet je jouw positie waarmaken”, zegt arbeidscoach Manon Waterreus. Ze spreekt veel mensen die in het bedrijf van hun ouders werken. ,,De banden in een familiebedrijf zijn vaak warm en persoonlijk. Als junior word je natuurlijkerwijs opgenomen in het familiebedrijf en mag je eerst zonder consequenties ervaring opdoen.” Maar: als het serious business wordt, moet je het wel kunnen.

Volgens Waterreus bestaat het misverstand dat jongere opvolgers vaak niets fout kunnen doen. Maar ook zij kunnen genadeloos worden behandeld. ,,Zo heb ik een gedoemd opvolger uit een familiebedrijf gecoacht naar een nieuwe baan omdat iemand anders hem had afgetroefd. Die zoon had het niet zien aankomen, was praktisch opgegroeid binnen de muren van het bedrijf maar moest wijken omdat men hem ging beoordelen als potentiële buitenstaander: hij had te weinig klanten binnen gehaald.”

Het bedrijf geeft de doorslag

Ook bij Tessa werd streng gekeken naar haar capaciteiten. ,,Mijn oom, de eigenaar, zei tegen me dat hij het geweldig zou vinden als Toverland een familiebedrijf blijft. Maar dan moet iedereen wel de goede capaciteiten hebben en op een plek zitten die voor het bedrijf goed is. Toverland is een soort ‘apart familielid’ geworden: de organisatie mag er niet onder lijden als wij niet competent zouden zijn. Ik ben dus gewoon kritisch beoordeeld op mijn capaciteiten. Als ik niet voldoe aan de kwaliteitseisen van de organisatie, lig ook ik er gewoon uit. Dat kan hard zijn, maar wel rechtvaardig.” Waar moet Tessa dan zoal aan werken? ,,Aan het loslaten. Ik vind het moeilijk om te delegeren. Vaak wil ik zelf te veel hooi op mijn vork nemen, maar ik moet accepteren dat ook zonder mij het bedrijf prima kan draaien.”

Discussies

Een (hoge) positie in een familiebedrijf krijgen is niet altijd een zegen. Slaagt het concept? Dan komt dat vast door het harde werk van je ouders. Mislukt het? Dan ligt dat zeker te weten aan de opvolger. Tessa kent veel ‘lotgenoten’, die eveneens een hoge functie hebben binnen het bedrijf van hún ouders. ,,Dat zijn leuke gesprekken. Families hebben onderling het beste met elkaar voor, maar we herkennen het beeld dat de gezondheid van het bedrijf het belangrijkst blijft."

,,Wij kunnen het hier bij Toverland ook regelmatig niet met elkaar eens zijn. Mijn moeder, de directrice, wilde destijds bijvoorbeeld een grote nieuwe speelhal. Mijn oom, de eigenaar, wilde echter een enorme houten achtbaan.” Ze lacht en kijkt achter zich, naar de 32 meter hoge achtbaan die in 2007 opende. ,,Nou, je ziet wel wie er gewonnen heeft.”