Desmonds bedrijf groeide in één jaar naar 17 medewerkers, maar niemand wist of hij voldeed

Er was een periode waarin ik elke ochtend LinkedIn opende en ondernemers zag die in een jaar van nul naar twintig medewerkers gingen en binnen drie jaar verkochten hun bedrijf verkochten. Inmiddels heb ik met zeker vijftig ondernemers gesproken over hoe hun groei echt verliep, en dat soort verhalen blijken zeldzaam. Maar op dat moment vergeleek ik mijn werkelijkheid met andermans hoogtepunten en besloot ik dat ik harder moest.

Het tempo van de keukentafel

Ik begon op mijn 26ste fulltime met ondernemen. De eerste twee jaar werkten we met z’n tweeën en dat ging hard. We beslisten aan de keukentafel en groei voelde als iets wat vanzelf gebeurde, zolang je maar genoeg uren maakte.

Toen ik op mijn 28ste DGTLBase oprichtte, nam ik dat tempo mee en schroefde het zelfs op. Het plan was om in drie jaar drie miljoenenbedrijven op te bouwen, dus startten we in het eerste jaar meteen drie bedrijven tegelijk. Voor zo’n ambitie heb je mensen nodig, dacht ik. We hadden groeidoelstellingen en die wilden we halen. Aan het eind van het eerste jaar waren we met zeventien mensen.

Een functietitel is geen richting

We deden het niet ondoordacht. Iedereen had een functietitel en een omschrijving van zijn verantwoordelijkheden. Op papier was het geregeld. In de praktijk bleek dat niet genoeg.

Wat ontbrak, waren twee dingen die ik toen onderschatte. Er waren geen groeipaden. Niemand wist waar zijn rol over een of twee jaar naartoe kon. En het was niet helder wanneer iemand het goed deed. Een accountmanager wist wat hij moest doen, maar niet wat er van hem werd verwacht om als goed te worden gezien, laat staan wat de volgende stap was.

Het gevolg was ontevredenheid, en die ging twee kanten op. Medewerkers misten richting en erkenning. Wij waren als ondernemers ontevreden over resultaten, terwijl we nooit scherp hadden gemaakt hoe goed eruitzag. Achteraf lag dat niet aan de mensen die we aannamen, maar aan ons. We hadden een team gebouwd op het tempo van twee mensen aan een keukentafel, en een team van zeventien vraagt iets heel anders.

Wat het kostte

Binnen een jaar waren drie van de zeventien mensen alweer vertrokken. Op onze omzet had dat geen directe impact.

Dat klinkt misschien alsof het meevalt, en daarom is het juist verraderlijk. De echte kosten zie je niet in de cijfers terug. Ze zitten in de tijd die je kwijt bent aan opnieuw werven en inwerken in plaats van bouwen. In de energie die weglekt uit een team dat niet weet waar het naartoe gaat. En in het vertrouwen van klanten die opnieuw moeten uitleggen wie ze zijn. Wij probeerden een team te versnellen door het groter te maken, en maakten het daarmee langzamer.

Wat ik ondernemers nu zou vragen

Als ik terugkijk, had één eenvoudige toets ons veel gescheeld. Voordat je iemand aanneemt, zou je drie vragen moeten kunnen beantwoorden. Kun je deze persoon na zes maanden vertellen of hij het goed doet, en waarop je dat baseert? Kun je uitleggen waar deze rol over twee jaar naartoe kan groeien? En is er iemand in je bedrijf die echt tijd heeft om deze persoon te begeleiden? Als het antwoord op een van die vragen nee is, ben je niet klaar om aan te nemen, hoe hard je doelstelling ook roept.

Bij DGTLBase hebben we die drie vragen inmiddels vertaald naar onze werkwijze. Per rol is uitgeschreven waar je naartoe kunt groeien, zodat een nieuwe collega vanaf de eerste dag weet wat de volgende stap kan zijn. Iedereen heeft doelstellingen per kwartaal en we maken zichtbaar of iemand op koers ligt of niet. Dat klinkt misschien streng, maar het werkt eerder andersom. Onduidelijkheid zorgt voor onrust, terwijl weten waar je staat rust geeft, ook als je nog niet op koers ligt. En iedereen heeft een eigen buddy voor zijn ontwikkeling, zodat begeleiding niet afhangt van wie er toevallig tijd heeft.

Dezelfde gretigheid, een jaar later

Ik zou graag schrijven dat ik na dat eerste jaar mijn les had geleerd. Dat was niet zo. De gretigheid om snel te groeien was er in het tweede jaar nog steeds, alleen liet die zich dit keer zien in geld in plaats van in mensen. Hoe dat afliep, beschreef ik in mijn expertblog over hoe we in 24 uur 100.000 euro zagen bevriezen.

Mijn vraag aan jou als ondernemer is eenvoudig. Groeit je team omdat je bedrijf erom vraagt, of omdat je doelstelling erom vraagt? In het eerste geval bouw je. In het tweede geval forceer je, en dat werk doe je vroeg of laat opnieuw.

De ondernemers die over tien jaar nog overeind staan, zijn zelden degenen die het snelst groeiden. Het zijn degenen die de tijd namen om iets te maken wat blijft.