Het is zaterdagochtend 8.00 uur. De Utrechtse Oudegracht is nog stil en verlaten, maar bij Bakkerij Kameel, een pijpenla van vier meter breed en zo’n elf meter lang met voorin de toonbank, staat de rij al tot buiten. Op het bankje tegen de gevel eten klanten hun zojuist gescoorde croissants op, binnen schuifelt de volgende klant naar de toonbank voor een kaasscone, chocoladekoek of kameelbol, een zelfontwikkelde, extra smakelijke variant op de bekende cinnamon bun die vanuit Zweden naar Nederland is overgewaaid en hét signatureproduct van Kameel.
„We waren best verbaasd dat het meteen zo goed liep”, vertelt Willemine, die ruim een jaar geleden met compagnon Henk de deuren van Bakkerij Kameel opende. „Van tevoren hebben we wel wat onderzoek gedaan naar andere bakkers. Er zijn er in de buurt best veel, maar we dachten: we gaan het toch gewoon proberen. Ons plan was dat een van ons zou gaan bakken, de ander zou verkopen. Een vitrine hadden we nog niet, de zoetigheid lag gewoon in schalen op de toonbank. We hadden geen echte verwachtingen, alles lag open. We zouden het wel zien.”
Lees ook: Bakker Jeroen (27) slaat alarm om zwaardere regeldruk: ‘Succesvolle bakkers sluiten hun deuren omdat ze murw geslagen zijn’
Oefenen in de tandartspraktijk
Willemine heeft helemaal geen bakkersachtergrond, maar werkte jarenlang bij Ahold, waar ze zich bezighield met conceptontwikkeling en winkelinrichting. „Ik vond het werk leuk, de mensen ook, maar ik miste iets”, vertelt ze terwijl ze laverend tussen mensen en machines van de voorkant van de bakkerij naar de achterkant loopt, waar de koeling staat. „Toen ik me dat realiseerde, wist ik: er moet iets veranderen, want ik wil een baan waar ik elke dag heel blij van word. Liefst iets waarin ik zelf kon ondernemen en iets met eten kon doen, want ik houd erg van koken.”
Ze komt zelf niet uit een ondernemersfamilie, maar haar man wel. „Hij heeft een eigen tandartspraktijk en om te kijken of ondernemen iets voor mij zou zijn, ben ik bij hem gaan werken als manager.” Daar, in een kleiner bedrijf dan ze gewend was, merkte ze hoeveel energie ze kreeg van de dagelijkse gang van zaken. „Net als in een bakkerij begin je in een tandartspraktijk elke dag opnieuw: er komen patiënten of klanten langs, je moet je personeel begeleiden, je cijfers begrijpen. Dat vond ik leuk, alleen: ik ben geen tandarts en wil dat ook niet zijn.”
Zakelijk daten
In haar hoofd ontstond het plan om een eigen bakkerij te starten. „We woonden destijds nog in Amsterdam, waar ik stage ben gaan lopen bij desembakkerij & sandwichbar Fort Negen en later nog bij Batard Bakery, een kleine bakkerij in Amersfoort. Dat vond ik heel leuk, omdat we daar ook de verkoop en productie deden. Zoiets wilde ik zelf ook wel. We waren al bezig om naar Utrecht te verhuizen, dus ik dacht: dan wil ik vlakbij ons huis een eigen bakkerij opzetten, maar wel samen met iemand anders, met het oog op eventuele gezinsuitbreiding en niet 24/7 hoeven werken.”
Via-via kwam ze begin 2024 in contact met Henk, die eerder bij Defensie werkte en daarna als bakker bij De Veldkeuken in Utrecht aan de slag ging. „We zijn koffie gaan drinken en ik zei tijdens de eerste afspraak al: ‘Ik wil een bakkerij starten’, waarop Henk zei: ‘Dat lijkt mij ook leuk.’ Daarna hebben we heel vaak met elkaar afgesproken. Wij noemden dat ‘zakelijk daten’. Per date hadden we een onderwerp bedacht waarover we het gingen hebben. Zo ontdekten we dat we over best veel dingen hetzelfde dachten en besloten we de gok te wagen.”
Verdubbeling van omzet bij Bakkerij Kameel
Een groot risico, want ze hadden voordat ze hun bakkerij gingen inrichten nog nooit samen een brood gebakken. „Maar we vullen elkaar heel goed aan”, aldus Willemine, die zich graag bezighoudt met de roosters, contracten, administratie en liquiditeitsoverzichten. „Henk is technisch heel goed, wat handig is in een keuken vol apparatuur. Bakken en recepten bedenken doen we allebei. Henk is half-Fins, dus het was ook zijn idee om iets met kaneelbroodjes te gaan doen. Daarom spelen kaneelbollen – die bij ons dus kameelbollen heten – in onze zaak zo’n grote rol.”
Wekelijks gaan er zo’n duizend kameelbollen over de toonbank, waarmee dat met stip hun bestverkochte product is. ,,Andere hardlopers zijn de kaascroissant, de gewone croissant en het zuurdesembrood”, aldus Willemine, die schat dat de omzet van Kameel, die voor zo’n 35 procent komt uit brood en voor 65 procent uit zoetigheid, sinds de opening vorig jaar is verdubbeld. ,,Bijna alles is biologisch, dus de grondstoffen zijn relatief duur. Maar we proberen de prijzen zo scherp mogelijk te houden, want we willen echt een bakkerij zijn voor de buurt.”
Geen TikTokbakkerij
De buurt weet Kameel goed te vinden, maar ook op sociale media is de bakkerij een hit, met de bijbehorende TikTokrijen als gevolg. „In het begin hebben we samengewerkt met een paar Utrechtse influencers, wat daar misschien aan heeft bijgedragen”, zegt Willemine, die hard moet lachen als mensen Kameel omschrijven als ‘TikTokbakkerij’. „We hebben geen TikTok en Henk heeft zelfs geen Instagram. Het is niet ons doel om groot te worden op sociale media, maar onze jonge medewerkers vinden het leuk om ermee bezig te zijn en krijgen daar ook ruimte voor.”
Willemine ziet de socials als een extraatje, net als de merchandise die in de winkel is uitgestald: shirts, truien, sokken en tassen met het logo van Kameel. „We hebben de spullen eerst alleen voor onszelf en het personeel laten maken, omdat we ons logo – gemaakt door een ontwerper die hier verderop aan de Oudegracht zit – zo mooi vonden. Daarna begonnen familie, vrienden en klanten er ook naar te vragen. Toen zijn we op iets grotere schaal gaan inkopen. We vinden het leuk om alles zo lokaal mogelijk te doen, dus we halen alles bij de Katoenfabriek, hier iets verderop.”
Brood en zoet blijven de basis
Kameel verkoopt filterkoffie, maar wie zin heeft in cappuccino wordt vriendelijk doorgestuurd naar het koffiezaakje Blackbird, ook aan de Oudegracht. In hun eigen zaak moet het om brood en zoet blijven gaan, vindt het duo, dat – anders dan vaak wordt gedacht – geen stel is. „We zijn goed bevriend geraakt en er is niemand met wie ik zoveel contact heb als met Henk”, zegt Willemine. „Maar we lopen thuis niet de deur bij elkaar plat. Misschien is dat ook wel een gezondere basis voor een samenwerking dan wanneer je al vrienden bent wanneer je iets opstart.”
Er werken inmiddels tien mensen bij Kameel, los van Henk en Willemine. „Bijna alle medewerkers zijn zelf een keer binnen komen lopen met de vraag of ze bij ons konden komen werken, vaak zonder professionele bakervaring”, aldus Willemine, terwijl ze wijst naar Sterre, de eerste medewerker die ze aannamen en tevens kinderboekenillustrator is. „Henk en ik hebben haar leren bakken, net zoals we dat bij veel andere medewerkers hebben gedaan. Omdat wij zelf ook zo zijn begonnen, zonder ervaring, vinden we het leuk om mensen iets nieuws te leren.”
Geen uitbreidingsplannen
Willemine en Henk werken wel fulltime, maar ze willen voorkomen dat de bakkerij hun hele leven overneemt. „Daarom denken we op dit moment nog niet aan uitbreiden, ook omdat we nog maar net zijn begonnen en ik met zwangerschapsverlof ga”, vertelt Willemine, die liever één wat grotere locatie zou hebben dan meerdere vestigingen. „Groter en meer is niet altijd beter, want worden de dingen die we leuk vinden dan meer of vooral de dingen die we minder leuk vinden? Dat moet je jezelf als ondernemer blijven afvragen.”
Lees ook: Sinds corona schieten bakkerijen uit de grond: ‘Combinatie ondernemen en bakken vind ik heel leuk’
